من ندیدم چون تو هرگز دلبری
سرکشی عاشق کش و غارتگری
از تو یک ناز و ز خوبان عالمی
وز تو تیری و ز دلها لشکری
از زمین پنهان بماند آفتاب
گر برآیی بامداد از منظری
من سری دارم که در پایت کشم
گر تو در خوبی نداری همسری
از کجا بر روزگار من فتاد
چون تو سنگین دل بلای کافری
دست نه بر سینه ام تا بنگری
آتش پوشیده در خاکستری
ماند چشمم روز و شب در چارسو
تا مگر ناگه در آیی از دری
من که از خود بر تو غیرت می برم
چون توانم دیدنت با دیگری
هر که دید از چشم خسرو خون روان
گشت هر مو بر تن او نشتری



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق از بیهمتایی و سنگدلیِ معشوق میگوید: معشوقی که یک نازش بر همهٔ خوبان برتری دارد و رویش خورشید را شرمنده میکند. سپس از آتشِ پنهان در سینه، چشمبهراهیِ شبانهروزی و رشکی سخن میگوید که حتی بر خودش هم میبرد. در پایان، خسرو از اشکِ خونینِ خود یاد میکند که بیننده را نیز به درد میآورد.
هوش مصنوعی: هرگز دلبری مانند تو ندیدهام که اینقدر سرکش و عاشقکش و غارتگرِ دلها باشد.
هوش مصنوعی: یک ناز تو با همهٔ خوبانِ جهان برابر است، و یک تیر نگاهِ تو بر لشکری از دلها چیره میشود.
هوش مصنوعی: اگر بامداد از بالای بام یا پنجرهای سر برآوری، خورشید از شرمِ روی تو از زمین پنهان میماند. یعنی زیباییات روشنیِ خورشید را بیرنگ میکند.
هوش مصنوعی: سری دارم که آن را فدای پای تو میکنم، چون در زیبایی همتایی نداری.
هوش مصنوعی: بلایی سنگدل و بیرحم مانند تو از کجا بر زندگیِ من فرود آمد؟
هوش مصنوعی: دست بر سینهام بگذار تا ببینی که آتشِ عشق مانند آتشی پنهان در زیر خاکستر در آن میسوزد.
هوش مصنوعی: چشمانم شب و روز به هر سو دوخته مانده است، به این امید که ناگهان از دری وارد شوی.
هوش مصنوعی: من که حتی به خودم دربارهٔ تو حسادت میکنم، چگونه میتوانم تو را همراهِ کسی دیگر ببینم؟
هوش مصنوعی: هر کس اشکِ خونینِ روان از چشمِ خسرو را دید، از دلسوزی چنان دردی کشید که گویی هر مویِ تنش به نیشتری بدل شد و در تنش فرو رفت.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
مار را، هر چند بهتر پروری
چون یکی خشم آورد کیفر بری
سفله طبع مار دارد، بی خلاف
جهد کن تا روی سفله ننگری
بافکاری بود در شهر هری
داشت زیبا روی و رعنا دختری
سیرت تو هست عین سروری
صورت تو هست محض صفدری
مملکت چون جسم و تو چون دیده ای
محمدت چون بحر و تو چون گوهری
در علو قدر و در کنه شرف
[...]
باز یوسف را نگر در داوری
بندگی و چاه و زندان بر سری
بدگمانی کردن و حرصآوری
کفر باشد پیش خوان مهتری
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.