گنجور

شمارهٔ ۹۹۰

 
کمال خجندی
کمال خجندی » غزلیات
 

بر گل به پای سرو چو رفتار می کنی

از لطف پای نازکت افگار می کنی

اگر حال دل ز غمزه بپرسی چه گویمت

خوش می کنی که پرسش بیمار می کنی

پندی بده به زلف که خونهای بیدلان

چندین چرا بگردن خود بار می کنی

با غمزه هم بگوی که در پیش مردم

خواهم زدن که شوخی بسیار می کنی

گفتی جمال خویش نمایم به عاشقان

این خود کرامتی است که اظهار می کنی

ای طوطی این حدیث شکربار از آن تست

با گفته منست که تکرار می کنی

سعدی اگر چو طوطی گویا بود کمال

طوطی خموش به چو نو گفتار می کنی



با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف) | شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

برای معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است اینجا کلیک کنید.

حاشیه‌ها

تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

در فهرست‌گذاری نسخه‌های خطی اشعار گنجور مشارکت کنید