بر گل به پای سرو چو رفتار میکنی
از لطف پای نازکت افگار میکنی
گر حال دل ز غمزه بپرسی چه گویمت
خوش میکنی که پرسش بیمار میکنی
پندی بده به زلف که خونهای بیدلان
چندین چرا به گردن خود بار میکنی
با غمزه هم بگوی که در پیش مردمی
خواهم زدن که شوخی بسیار میکنی
گفتی جمال خویش نمایم به عاشقان
این خود کرامتی است که اظهار میکنی
ای طوطی این حدیث شکربار از آن تست
یا گفته منست که تکرار میکنی
سعدی اگر چو طوطی گویا بود کمال
طوطی خموش به چو تو گفتار میکنی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل با وصف لطافت پای معشوق آغاز میشود. سپس شاعر از زلف و غمزهٔ معشوق گله میکند که خون عاشقان را میریزند و بیپروا شوخی میکنند، و جلوهگری معشوق را کرامتی میشمارد. در پایان سخن به طوطی و شیرینسخنی میرسد و کمال با نام بردن از سعدی، از برتری گفتار خود سخن میگوید.
هوش مصنوعی: وقتی با قامت سروگونهات روی گل راه میروی، از شدت لطافت، پای نازکت زخمی میشود. یعنی پای تو چنان ظریف است که حتی گلبرگ هم آن را میآزارد.
هوش مصنوعی: اگر با غمزه و نگاهت حال دلم را بپرسی، چه بگویم؟ کار خوبی میکنی که به عیادت بیمار میآیی. چشم معشوق در شعر «بیمار» خوانده میشود و همین غمزه است که دل را بیمار کرده است.
هوش مصنوعی: زلفت را نصیحت کن و بپرس که چرا اینهمه خون عاشقان بیدل را به گردن خود میگیرد. زلف بر گردن معشوق افتاده و گویی بار گناه قتل عاشقان را بر گردن دارد.
هوش مصنوعی: به غمزهات هم بگو که پیش مردم فریاد و شکایت خواهم کرد، چون بیش از اندازه شوخی و بیپروایی میکنی. «مردم» در اینجا به مردمک چشم هم اشاره دارد که غمزه در کنار آن است.
هوش مصنوعی: گفتی که زیباییات را به عاشقان نشان میدهی. این خود کرامتی است که آشکار میکنی. «کرامت» هم به معنای بخشش است و هم به معنای کار خارقالعاده.
هوش مصنوعی: ای طوطی، این سخن شیرین از خود توست، یا گفتهٔ من است که تکرارش میکنی؟
هوش مصنوعی: ای کمال، اگر سعدی هم مانند طوطی خوشسخن باشد، وقتی تو اینگونه سخن میگویی، بهتر است طوطی خاموش بماند. شاعر در این بیت سخن خود را برتر از دیگران میشمارد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
جانا،دلم به عشق گرفتار میکنی
جان مرا نشانهٔ تیمار میکنی
بس اندکست میل تو سوی وفا و لیک
اندر جفا تکلیف بسیار میکنی
با من همیشه چرخ ستمگار بد کند
[...]
سرو ایستاده به چو تو رفتار میکنی
طوطی خموش به چو تو گفتار میکنی
کس دل به اختیار به مهرت نمیدهد
دامی نهادهای که گرفتار میکنی
تو خود چه فتنهای که به چشمان ترک مست
[...]
میآیی و دمی دو سه در کار میکنی
ما را به دام خویشتن گرفتار میکنی
دین میخری به عشوه و دل میبری ز دست
آری تو زین معامله بسیار میکنی
هر دم هزار بی سر و پا را چو زلف خویش
[...]
دایم ستیزه با دلافگار میکنی
با لشکر شکسته چه پیکار میکنی؟
ای وای اگر به گریه خونین برون دهم
خونی که در دلم تو ستمکار میکنی
با این حلاوتی که دل عالم از تو سوخت
[...]
با ما سخن ز نیک و بد کار میکنی
ما را گمان مردم هشیار میکنی
من با تو قالب تهیم سوی من ببین
از شرم اگر تو روی به دیوار میکنی
تنها نه دل ز من به نگاهی گرفتهای
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.