را که هست ز ساعد در آستین پرسیم
به پول کهنه نیرزند مفلسان قدیم
در بنیم نشانم من غریب ز چشم
ترحمی نکنی هیچ پر غریب و بتیم
خط تو سوخت بر آتش هزار دفتر علم
ندانمت ز که این خط گرفته تعلیم
به درد عشق تو عشرت همین بود که مرا
شراب خون دل و غم حریف و غصه ندیم
همیشه بیم کنند از رقیب عاشق را
امید وصل اگر باشد از رقیب چه بیم
مرا تمام بود نیم مدعی در عشق
کجاست تیغ که سازد رقیب را به دو نیم
کمال کیست که او را گدای خود شمری
مرا حقیر شمر کز تو متئیست عظیم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشقی غریب و تهیدست از بیاعتنایی معشوقِ توانگر و سیمینساعد گله میکند و اشکهایش را چون مروارید نثار او میکند. او زیبایی خط رخسار معشوق را برتر از هزار دفتر دانش میشمارد و میگوید تنها عیشش در عشق، خون دل و غم و اندوه است. سپس از رقیب سخن میگوید: با امید وصال از او نمیترسد، اما آرزو دارد شمشیری او را دو نیم کند. در پایان با فروتنی میگوید کمال لایق آن نیست که گدای معشوق خوانده شود و همین که معشوق او را حقیر بشمارد، منتی بزرگ است.
هوش مصنوعی: تو که ساعدی سیمین داری و سیم در آستین داری، تهیدستانِ دیرینهای چون ما در نظرت به یک پول سیاهِ کهنه هم نمیارزند. یعنی معشوقِ توانگر و زیبا به عاشقانِ بیچیز اعتنایی ندارد.
هوش مصنوعی: من غریب از چشمانم اشکی چون مروارید یکتا و گرانبها فرو میریزم، اما تو هیچ بر غریب و یتیم رحم نمیکنی. «دُرّ یتیم» هم به مروارید یگانه اشاره دارد و هم به یتیمی و بیکسی عاشق.
هوش مصنوعی: خطِ سبزِ رخسار تو چنان زیباست که هزار کتاب دانش را در آتش سوزاند و بیارزش کرد. نمیدانم این خط را از کدام استاد آموخته است.
هوش مصنوعی: خوشی من در درد عشق تو تنها همین است که شرابم خون دل است، همپیالهام غم است و همنشینم اندوه.
هوش مصنوعی: همیشه عاشق را از رقیب میترسانند، اما اگر امید وصال معشوق باشد، دیگر از رقیب چه باک.
هوش مصنوعی: در عشق حتی نیمی از یک مدعی هم برای آزار من بس است؛ کجاست شمشیری که رقیب را دو نیم کند.
هوش مصنوعی: کمال کیست که تو او را گدای خود به شمار آوری؟ همین که مرا حقیر و ناچیز بشماری، از جانب تو منتی بزرگ است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
کسی که او کند از کان که به میتین سیم
مکن بر او بر بخشایش و مباش رحیم
بر آن صحیفة سیمین مسای مشک مقیم
که رنگ مشک نماید بر آن صحیفة سیم
مکن ستیزه اگر چند خوبرویان را
ستیزه کردن بیهوده عادتیست قدیم
غرض ز مشک نسیمست ، رنگ نیست غرض
[...]
چو روی چرخ شد از صبح چون صحیفه سیم
ز قصر شاه مرا مژده داد باد نسیم
که عز ملت محمود سیف دولت را
ابوالمظفر سلطان عادل ابراهیم
فزود حشمت و رتبت به دولت عالی
[...]
سپهر دولت و دین آفتاب هفت اقلیم
ابوالمظفر شاه مظفر ابراهیم
کشید رایت منصور سوی لوهاور
به طالعی که تولا کند به دو تقدیم
قضا ز هیبت او دیده حال شرع قوی
[...]
تویی که دل به تو کردند عاشقان تسلیم
سلیم باشد ، اگر جان بتو دهند ، سلیم
یکی منم، که اگر صد هزار جان بودم
به جان تو که کنم جمله را به تو تسلیم
ز طلعت تو به خورشید دادهاند فروغ
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.