ای ورق گل بهشت از رخ نازکت خجل
لعل لب تو غنچه را کرده به خنده منفعل
تا نگرفت از رخت نسخة مصور صبا
صورت گل به هو ورق بر نکشه از آب و گل
من به هوای قامتت عمر دراز یافتم
زانکه همیشه کرده ام کسب هوای معتدل
بر درت آتش دلم رفت و بر گرفت دان
گر نرود به گرد آن آب دو دیده متصل
چشم تو چون کشد مرا نو به حلی طلب کنی
گر نکشد دوبارهام نیست به دوستی به حل
چون نرسیده رشته عمر به دور وصل تو
منت او چه میکشم گو اجلش ز هم گسل
دی به کمال گفته دل بر ما بیار و جان
سوی خودم نما رمی تا بروم به جان و دل



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: غزلی عاشقانه در وصف زیبایی معشوق که گل و غنچه در برابر چهره و لب او شرمندهاند و حتی نقش گل از روی او برداشته شده است. عاشق از آتش دل و اشک پیوسته، از خوش داشتن کشته شدن به دست چشم یار و از بیارزشی عمر بیوصال سخن میگوید. در پایان، معشوق از کمال دل و جان میخواهد و او راهی به سوی یار میطلبد تا با جان و دل بیاید.
هوش مصنوعی: ای معشوقی که گلبرگ گل بهشت از چهرهٔ لطیف تو شرمنده است، لب سرخ تو با خندهاش غنچه را خجالتزده کرده است.
هوش مصنوعی: تا باد صبا از چهرهٔ تو نسخهای نقشدار برنداشته بود، نقش گل بر هیچ برگی از آب و گل پدید نیامده بود. یعنی زیبایی گل از روی تو نسخهبرداری شده است.
هوش مصنوعی: من با آرزوی قامت بلند تو عمری دراز یافتم، زیرا همیشه هوای معتدل به دست آوردهام. شاعر با دو معنای «هوا» (آرزو و هوای جوّ) و «دراز» و «معتدل» (قامت موزون) بازی کرده است.
هوش مصنوعی: آتش دل من به درگاه تو رسید و آن را فرامیگرفت و میسوزاند، اگر اشک پیوستهٔ دو چشمم گرداگرد آن جاری نمیشد و آن را خاموش نمیکرد.
هوش مصنوعی: وقتی چشم تو مرا میکشد، از نو از من حلالی میطلبی؛ اما اگر بار دیگر مرا نکشد، به حکم دوستی حلالش نمیکنم. یعنی عاشق کشته شدن دوباره به دست چشم معشوق را خوش دارد.
هوش مصنوعی: چون رشتهٔ عمرم به روزگار وصال تو نرسیده است، چرا منت آن را بکشم؟ بگو اجل این رشته را از هم بگسلد.
هوش مصنوعی: دیروز معشوق به کمال گفت: دل و جان را نزد ما بیاور. کمال پاسخ میدهد: راهی به سوی خودت به من نشان بده تا با جان و دل به سویت بیایم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
علیست فرد بی بدل علیست مثل بی مثل
علیست مصدر دوم علیست صادر اول
علیست خالی از خلل علیست عاری از زلل
علیست شاهد ازل علیست نور لم یزل
ایمه بانوان دین وی در درج لم یزل
جیحون راز عمر خود مرثیه تو ماحصل
خاصه چه توأم آورم مدح ترا بهر غزل
شیخ ادیب پارسی نیک سراید این مثل
رفتم و آتش غمت ماند به سینه مشتعل
دست مراد کوته و پای امید منفعل
از پس مرگ سر زند گرگل حسرتم گل
بیتو چسان ز بوی گل تازه کنم مشام دل
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.