آن رخ نبینم ار نبری زلف پر ز تاب
شب منقطع نگشته نبیند کس آفتاب
بر گوشه عذار تو مستیست خفته چشم
نزدیک صبح از پی آن می رود به خواب
دندان شانه می کشد آن چین زلف و بس
نامش خطا نبود که خواندیم مشک ناب
گفتی پس از هلاک تو دست از جفا کشم
ای عمر ناگزیر چرا می کنی شتاب
شوق رخ و لب تو ز دل خون چکاند خون
از آتش و نمک کند این گریه ها کباب
نقش درت همیشه به خون بر کشد سرشک
همچون محرزان که به سرخی کشند باب
خط های اشک بر ورق چهره کمال
گر آیدت به چشم روان خوانیش جواب



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به شدت از دوری و زیبایی معشوقش رنج میبرد. او عمق احساساتش را با اشاره به شبهای بیخواب و تنهاییاش نشان میدهد و میگوید که زیبایی معشوق سبب شده تا اشکها بر چهرهاش نقش ببندند. شاعر به حرارت عشق و شعلهور شدن دلش به خاطر معشوق اشاره میکند و ناامیدیاش از وفای او را بروز میدهد. در نهایت، او امید دارد که معشوقش در پاسخ به غم و اندوهش، نگاهی به او بیندازد و پاسخ دهد.
هوش مصنوعی: اگر زیبایی تو را نبینم، زلفی که پر از زیبایی و جذابیت است، شب من هرگز به پایان نمیرسد و هیچکس آفتاب را نخواهد دید.
هوش مصنوعی: بر روی گونههای تو حالتی از خواب و مستی وجود دارد و چشمها نزدیک dawn در پی آن حالت خواب آلود به دلخواه میروند.
هوش مصنوعی: دندان شانه به آرامی بر روی آن چین و زلف میلغزد و نام او حقیقتاً خطا نبود که ما او را مشک خالص نامیدیم.
هوش مصنوعی: گفتی پس از اینکه تو از دنیا رفتی، دیگر به ستم و بیرحمی ادامه نخواهم داد. اما ای عمر ناگزیر، چرا اینقدر سریع در گذر هستی؟
هوش مصنوعی: عشق و جذبه چهره و لب تو باعث شده که دل من به شدت رنج ببرد، بهطوریکه در نتیجهی این احساس، اشکهایم به شکل آتشین و نمکی همچون کباب در میآیند.
هوش مصنوعی: چهره زیبای تو همیشه اشکها را به رنگ خون در میآورد، همانطور که نقاشان با رنگ قرمز آثار خود را میسازند.
هوش مصنوعی: اگر اشکهایی که بر روی چهرهی شخصی نقش بسته، به گونهای زیبا و پرمعنا باشد، تو میتوانی با چشمانت آن را بخوانی و درکش کنی.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
تا کی کنی عذاب و کنی ریش را خضاب؟
تا کی فضول گویی و آری حدیث غاب؟
جانی است تیغ شاه، که دید این همه شگفت؟
جانی کزو بود تن و جان همه خراب
لرزان بهجای گوهر در جرم او پدید
جانهای دشمنانش چو ذره در آفتاب
گفتم متاب زلف و مرا ای پسر متاب
گفتا که بهر تاب تو دارم چنین بتاب
گفتم نهی برین دلم آن تابدار زلف
گفتا که مشک ناب ندارد قرار و تاب
گفتم که تاب دارد بس با رخ تو زلف
[...]
ای باز کرده چشم و دل خفته را ز خواب،
بشنو سؤال خوب و جوابی بده صواب:
بنگر به چشم دل که دو چشم سرت هگرز
دیدهاست چشمهای که درو نیست هیچ آب
چشمهست و آب نیست، پس این چشمه چون بُوَد؟
[...]
چون از فراق دوست خبر دادم آن غراب
رنگ غراب داشت زمانه سیاه ناب
چونانکه از نشیمن بر بانگ تیر و زه
بجهد غراب ناگه جستم ز جای خواب
از گریه چون غرابم آواز در گلو
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.