دل ز داروخانه دردت دوا دارد امید
شربت خاصی از آن دارالشفا دارد امید
هر کسی دارد از آن حضرت تمنای عطا
مفلس عشق تو تشریف بلا دارد امید
جان و دل تا ذوق آن جور و ستم دریافتند
این ستم دارد توقع آن جفا دارد امید
کشته شمشیر غم یعنی شهید عشق را
زندگی این بس که از تو خونبها دارد امید
دارم امیدی که یابم بر بساط قرب راه
این گدا بنگر که وصل پادشا دارد امید
بر سر راه طلب شد خاک چشم انتظار
همچنان از خاک پایت تونیا دارد امید
دولت بوسیدن پایت نمی یابد کمال
با چنین کوتاه دستی مرحبا دارد امید



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عارفانه-عاشقانه بر ردیف «دارد امید» بنا شده و امیدهای عاشق را برمیشمارد. عاشق درمان را در درد، عطا را در بلا و حیات را در شهادت و خونبهای معشوق میجوید و خود را گدایی میداند که آرزوی وصال پادشاه را دارد. در پایان، کمال با اعتراف به کوتاهدستی خود از بوسیدن پای معشوق، امیدواریاش را با لحنی طنزآمیز و فروتنانه میستاید.
هوش مصنوعی: دل از داروخانهٔ درد عشق تو امید درمان دارد و از آن شفاخانه چشم به شربتی ویژه دوخته است؛ یعنی درمان عاشق در همان درد عشق است.
هوش مصنوعی: هر کس از درگاه تو خواهان بخشش و عطاست، اما عاشقِ تهیدستِ تو از تو خلعتِ بلا و رنج عشق را آرزو دارد.
هوش مصنوعی: از وقتی جان و دل لذت جور و ستم تو را چشیدهاند، یکی چشم به ستم تو دارد و دیگری امید جفای تو را.
هوش مصنوعی: برای کشتهٔ شمشیر غم، یعنی شهید راه عشق، همین زندگی و حیات کافی است که از تو امید خونبها دارد.
هوش مصنوعی: امید دارم که به بارگاه نزدیکی تو راه یابم؛ ببین این گدا چگونه آرزوی وصال پادشاه را دارد.
هوش مصنوعی: چشمِ منتظر من در راه جستوجوی تو خاک شد، اما هنوز امید دارد که از خاک پای تو سرمهای برای خود بیابد.
هوش مصنوعی: کمال سعادتِ بوسیدن پای تو را به دست نمیآورد؛ آفرین بر او که با این همه کوتاهدستی و ناتوانی باز امیدوار است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
دل ز داروخانه دردت دوا دارد امید
چشم جان از خاک پایت توتیا دارد امید
زاهدان از دولت درد نو غافل مانده اند
این سعادت را ز عشقت جان ما دارد امید
روز و شب درد و جفاهای تو میخواهد دلم
[...]
بوسه از کنج دهان دلربا دارد امید
این دل گستاخ را بنگر چها دارد امید
خاک در چشمی که در دوران آن خط غبار
روشنی از سرمه و از توتیا دارد امید
در شمار خودفروشان است در بازار حشر
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.