با عارض تو زلف دم از نقشه چین زند
بر آب حد کیست که نقشی چنین زند
باید چو ساعد توز سیمش به آستین
هر کس که دست در تو چو آن آستین زند
رضوان ز شوق آنکه چو طوبی کنی خرام
جاروب راهت از مژه حور عین زند
جان و دلم فدات بگو غمزه را که باز
تیغی بر آن گمارد و نیری براین زند
زلف که داد مالش صد پهلوان به بند
باد صباش گیرد و خوش بر زمین زند
دزدیست طره تو که سرها برد بروز
ترکیست چشم تو که ره عقل و دین زند
جان آفرین زند چو دو چشم تو بر کمال
تبر از گشاد غمزه سحر آفرین زند



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل در وصف زیبایی معشوق است: زلف او بر چهرهٔ چون آبش نقشی بیمانند دارد، رضوان با مژگان حوریان راهش را میروبد و زلفش پهلوانان را به بند میکشد. شاعر طرّهٔ معشوق را دزد سرها و چشمش را ترک راهزن عقل و دین میخواند و جان و دل خود را فدای تیغ و تیر غمزهاش میکند. در پایان، کمال تیر نگاه جادویی معشوق را بر خود چنان کارساز میداند که آفریدگار نیز بر آن آفرین میگوید.
هوش مصنوعی: زلف تو در کنار چهرهات از نقشونگار چین (و پیچوتاب خود) لاف میزند؛ چهرهٔ تو چون آب روشن است و چه کسی را یارای آن است که بر آب چنین نقشی بکشد؟ بازی با «چین» به معنای سرزمین چین و پیچ و شکن زلف است.
هوش مصنوعی: هر کس بخواهد مانند آن آستین دست در تو بزند و به تو برسد، باید مانند ساعد سیمین تو، سیم در آستین داشته باشد؛ یعنی وصال تو بهایی گران دارد.
هوش مصنوعی: رضوان، نگهبان بهشت، از اشتیاق اینکه تو مانند درخت طوبی با ناز راه بروی، با مژگان حوریان بهشتی راهت را جارو میکند.
هوش مصنوعی: جان و دلم فدای تو باد؛ به غمزهات بگو که دوباره شمشیری بر جانم بگمارد و تیری بر دلم بزند.
هوش مصنوعی: زلف تو که صد پهلوان را در بند خود گرفتار و گوشمالی داده است، باد صبا آن را میگیرد و بهخوبی بر زمین میزند؛ تصویری از کشتیگیری که باد صبا زلف پریشان را بر زمین میافکند.
هوش مصنوعی: طرّهٔ تو دزدی است که در روز روشن سرها را میبرد، و چشم تو ترکی راهزن است که راه عقل و دین را میزند.
هوش مصنوعی: وقتی دو چشم تو با گشودن غمزه تیری جادوآفرین بر کمال میزند، آفریدگار جان بر آن آفرین میگوید؛ یعنی تیر نگاه تو چنان استادانه است که تحسین خالق را برمیانگیزد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
زلفت که بر سمن گرهی عنبرین زند
توقیع حسن بر ورق یاسمین زند
مهریست نقش خاتم دولت که آفتاب
آنرا ز مهر عارضی نو بر زمین زند
حیف است اگر به خاک سر کویت ای صنم
[...]
گردون بشیشه تهیم سنگ کین زند
طالع بشمع کشته من آستین زند
مقبول روزگار نگشتیم و ایمنیم
ما را که برنداشته چون بر زمین زند
چاک دلم نه بخیه مرهم کند قبول
[...]
هر موج خون به سینه مرا تیغ کین زند
آن تندخو ز ناز چو چین بر جبین زند
دور از تو ذرهٔ من دشمن همند
هر موج خون به شمع دلم آستین زند
ممنون نیم زگریه که شبهای هجر او
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.