مقام عشق تو هر چند منزل خطر است
فدای بکر مویت گرم هزار سر است
چه حالت است که بردیم گنج و رنج نبود
بگوی دوست مگر بخت نیک راهبر است
ر است هدیه این رو به اولین قدمی
مقیم کوی سلامت به مرد این سفر است
نظر بدلت ملمع مکن که زیر گلیم
نشان صورت پوشیدگان حق دگر است
کسی که ره به خرابات هوشمندان برد
بدور چشم تو گر مست نیست بیخبر است
بیا و بر سر چشم به سلطنت بنشین
که سرو بر طرف جویبار خوبتر است
اگر کمال ز لعل لب تو جوید کام
عجب مدار که سودای طوطیان شکر است



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل میگوید راه عشق پرخطر است و از نخستین گام سر میخواهد، و عافیتطلبان مرد این راه نیستند. او ظاهرسازیِ خرقهپوشان را نکوهش میکند و نشانِ اهل حق را چیز دیگری میداند. سپس از چشم مست یار و قامت سروگونهاش سخن میگوید و در پایان، آرزوی خود به لب یار را مانند میل طوطی به شکر، امری طبیعی میشمارد.
هوش مصنوعی: هرچند راه و مقام عشق تو منزلی پرخطر است، اگر هزار سر هم داشته باشم همه را فدای یک تار موی تو میکنم.
هوش مصنوعی: این چه حالی است که گنج وصال را به دست آوردیم و رنجی نکشیدیم؟ شاید در راه کوی دوست بخت نیک راهنمای ما بوده است.
هوش مصنوعی: در این راه عشق، از همان گام نخست باید سر را هدیه داد. کسی که در کوی سلامت و عافیت ماندگار است، مرد این سفر نیست.
هوش مصنوعی: به خرقهٔ رنگارنگ و وصلهدار صوفیان ظاهرپرست نگاه مکن. نشانِ آن کسانی که حقیقت را زیر گلیمِ فقر پنهان کردهاند چیز دیگری است.
هوش مصنوعی: کسی که راه میکدهٔ اهل معرفت را یافته، در روزگار چشم مست تو اگر مست نباشد، بیخبر و غافل است.
هوش مصنوعی: ای محبوب، بیا و مانند پادشاه بر چشم من بنشین، زیرا سرو در کنار جویبار زیباتر است. قامت یار به سرو و چشمِ اشکبار شاعر به جویبار مانند شده است.
هوش مصنوعی: اگر کمال از لب سرخ تو کام و بهره میخواهد، تعجب نکن؛ زیرا آرزوی طوطی همیشه شکر است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
در این قصیده که گفتم من اقتفا کردم
باوستاد لبیبی که سیدالشعراست
بر آن طریق بنا کردم این قصیده که گفت:
«سخن که نظم کنند آن درست باید و راست »
اگرچه ناموران را تفاخر از هنرست
تفاخر هنر از شهریار نامورست
جلال دولت عالی جمال ملت حق
که پادشاه جهان است و خسرو بشرست
اگر زمانه بنازد ز عدل او نه شگفت
[...]
قوی دلی که به خلق و به خلق گل شکر است
ز خلق و خلقش چون گل شکر در آب تر است
ثبات دولت او جان صورت امل است
شعاع خنجر او نور دیده ظفر است
همای همت او ظل مردمی گسترد
[...]
به راه راست توانی رسید در مقصود
تو راست باش که هر دولتی که هست تو راست
تو چوب راست بر آتش دریغ میداری
کجا به آتش دوزخ برند مردم راست
شب فراق سیاه و مرا سیاه تر است
که شام تا سحرم زلف یار در نظر است
چگونه تیره نباشد رخم که شمع مراد
نمی فروزد ازین آتشی که در جگر است
مگو که چند شوی بی خبر ز مستی عشق
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.