چشم و ابروی تو گویند که در مذهب ما
حق بود کشتن عشاق و علیه الفتوی
با رقیب ار بسر من تو شبیخون آری
او میا گو بسر من همه وقتی تو بیا
مثل است اینکه بود مردن با یاران عید
کشت غم وامق و مجنون تو بکش نیز مرا
هر چه خواهم من از آن لب تو بلا دفع کنی
بخششی کن به گدایی که کند دفع بلا
همه کس ناز تو جویند نه چون من به نیاز
همه دشنام تو خواهند نه چون من به دعا
به سلامت که نخواهم برود سوی تو باد
حیفم آید که سلام تو فرستم به صبا
قصه درد جدایی چو نویسیم کمال
دل جدا ناله کند خامه جدا نامه جدا



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل خود را تسلیم ستم معشوق میکند و چشم و ابروی او را مفتیانی میداند که کشتن عاشق را روا شمردهاند. او به سنت عاشقانی چون وامق و مجنون آرزوی کشتهشدن به دست یار را دارد و از لب معشوق بخششی میخواهد. در میانهٔ غزل از غیرت حتی نمیخواهد باد صبا پیام او را به یار برساند. در بیت پایانی، کمال درد جدایی را چنان سنگین میداند که دل و قلم و نامه هر یک جداگانه بر آن مینالند.
هوش مصنوعی: چشم و ابروی تو میگویند که در آیین ما کشتن عاشقان رواست و فتوا نیز بر همین است. چشم و ابرو چون مفتیانی دانسته شدهاند که حکم به کشتن عاشق میدهند.
هوش مصنوعی: اگر میخواهی همراه رقیب بر سر من شبیخون بزنی، به او بگو نیاید؛ تو خودت هر وقت که بخواهی تنها بر سر من بیا.
هوش مصنوعی: مَثَلی است که مرگ در کنار یاران همچون عید است. غم عشق وامق و مجنون را کشت؛ تو نیز مرا بکش تا در شمار آن عاشقان باشم.
هوش مصنوعی: هر چه از لب تو میخواهم، آن را مانند بلایی از خود دور میکنی و دریغ میداری. به این گدا بخششی کن، زیرا صدقه دادن به گدا بلا را دور میکند.
هوش مصنوعی: همه ناز تو را میطلبند، اما نه مانند من که با نیاز و فروتنی میطلبم. همه دشنام تو را میخواهند، اما نه مانند من که آن را با دعا از خدا میخواهم.
هوش مصنوعی: به جان تو سوگند که نمیخواهم حتی باد به سوی تو برود؛ از غیرت دریغم میآید که سلامم را به دست باد صبا برای تو بفرستم.
هوش مصنوعی: ای کمال، هنگامی که داستان درد جدایی را مینویسیم، دل جداگانه ناله میکند، قلم جداگانه مینالد و نامه نیز جداگانه؛ همه در این غم همنالهاند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
از خر و پالیک آن جای رسیدم که همی
موزهٔ چینی میخواهم و اسب تازی
آب انگور خزانی را خوردن گاهست
که کس امسال نکردهست مر او را طلبی
هنری مرد نباشد بر هر کس خطری
چون چنین است ترا چیست کنون زین هنری
ز محل کرد بدین شهر مرا دهر جدا
ز خطر کرد بدینجای مرا چرخ بری
بی محل باشم لیکن نه بدین بی محلی
[...]
ای تو را بر مه و زهره ز شب تیره ردی
زهره از چرخ به زیبایی تو کردندی
نه عجب گر کند از چرخ ندا زهره تو را
تا به مه بر ز شب تیره تو را هست ردی
لعبت چشم منی چشم منت باد نثار
[...]
نکند دانا مستی نخورد عاقل می
ننهد مرد خردمند سوی مستی پی
چه خوری چیزی کز خوردن آن چیز ترا
نی چون سرو نماید به مثل سرو چو نی
گر کنی بخشش گویند که می کرد نه او
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.