تو چشم آنکه حق بینی نداری
وگر نه هرچه بینی حق شماری
مکن بب غریق ای زاهد خشک
کزین دریا تو چون خس در کناری
از احوال درون دردمندان
چگویم با تو چون دردی نداری
ز ابرویش چه روی آری به محراب
نماز ناروا تا کی گزاری
دلا از ما بگو با چشم گریان
چو با عنایت کرد باری
نثار خاک آن در از در و لعل
به بار ای کان گوهر تا چه داری
کمال آن خاک نعلین ار کنی تاج
ز درویشی بشاهی سر برآری



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عارفانه خطاب به زاهد خشک است که چشم حقبین و درد عشق ندارد و غرقگان دریای عشق را سرزنش میکند. شاعر ابروی یار را محراب راستین میداند و نماز رو به سوی دیگر را ناروا میشمارد. سپس از دل و چشم میخواهد اشک خود را بر خاک درگاه یار نثار کنند. در پایان خود را پند میدهد که خاکساری در برابر یار، درویش را به پادشاهی میرساند.
هوش مصنوعی: تو چشمی نداری که حق را ببیند؛ وگرنه هر چه را میدیدی جلوهای از حق میشمردی.
هوش مصنوعی: ای زاهد خشک، غرقشدهٔ دریای عشق را سرزنش نکن، چون تو مانند خاشاکی بر کنارهٔ این دریا ماندهای و از عمق آن خبر نداری.
هوش مصنوعی: وقتی خودت دردی نداری، از حال درونی دردمندان عاشق چه به تو بگویم؟ تو آن را نمیفهمی.
هوش مصنوعی: چرا از ابروی یار رو برمیگردانی و به محراب رو میکنی؟ محراب حقیقی ابروی اوست و نمازی که به سوی دیگر بخوانی رواست نیست؛ تا کی چنین نماز نادرستی میخوانی؟
هوش مصنوعی: ای دل، از سوی ما با چشم گریان سخن بگو، چون یار سرانجام به ما لطف و عنایتی کرد. متن این بیت آشفته است.
هوش مصنوعی: ای چشم که چون کان گوهری، هرچه مروارید و لعل داری، یعنی اشکهای سفید و خونین، بر خاک درگاه یار نثار کن و ببار.
هوش مصنوعی: ای کمال، اگر خاک کفش آن یار را تاج سر خود کنی، از درویشی به پادشاهی میرسی.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
چو آلیزنده شده در مرغزاری
نباشد بر دلش از بار باری
جهان را نیست جز مردم شکاری
نه جز خور هست کس را نیز کاری
یکی مر گاو بر پروار را کس
جز از قصاب ناید خواستاری
کسی کو زاد و خورد و مرد چون خر
[...]
ز تو نشگفت فضل و بردباری
چنان کز ما جفا و زشتکاری
به مو واجی چرا ته بیقراری
مگر پروردهٔ باد بهاری
چرا گردی بهکوه و دشت و صحرا
به جان ته ندارم اختیاری
ندارم جز غم تو غمگساری
نه جز تیمار تو تیمارداری
مرا از تو غم تو یادگارست
از این بهتر چه باشد یادگاری
بدان تا روزگارم خوش کنی تو
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.