أرّوض الخُلدام مغنی الغوانی
أضوء الخَدِ أم برقٌ یمانی
رخت از آفتاب عالمافروز
درفشان در نقاب آسمانی
خدود الغید تحت الصُدغ ضاهت
حَدایق طُرّزَت بالضمیران
چو آن هندو ندیدم هیچ کافر
سِزاوار بهشت جاودانی
نَشُقّ الجَیبَ مِن نشر الخرامی
نحط الرجل فی ربع الغوانی
چه باشد گر دمی در منزل دوست
برآساید غریبی کاروانی
أری فی وجنتیها کُلّ یومٍ
جنانی طارّ فی روض الجنان
نباشد شکّری را این حلاوت
نباشد صورتی را این معانی
یغرّد فی المغار یدالمُغنّی
سلام اللهِ ما تلی المثانی
ز خواجو بگذران جامی که مست است
ز چشم ساقی و لحن اغانی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به زیبایی و جذابیت معشوق اشاره میکند و او را با ویژگیهای آسمانی توصیف میکند. از منظر شاعر، معشوق به گونهای است که خُلق و خوی او بهشتی و دلانگیز به نظر میرسد. شاعر در مورد لذتهای عاشقانه و خوشیهای ناشی از عشق سخن میگوید، و هیجان و شعف ناشی از دیدار دوست را بیان میکند. در نهایت، او به اهمیت شادمانی در زندگی و لزوم نوشیدن از جام عشق اشاره میکند تا از زیباییهای زندگی بهرهمند شود.
هوش مصنوعی: من دلرباها را با لحنهای زیبای خود مهدی میزنم، آیا روشنایی چهرهاش از نور ستارگان فراتر است یا مانند برق یمنی میدرخشد؟
هوش مصنوعی: پوشش زیبای تو همچون درخشش آفتاب در آسمان دیده میشود.
هوش مصنوعی: چشمهای زیبا و جذاب تو همچون باغهایی است که با گلهای زیبا آراسته شدهاند.
هوش مصنوعی: من هیچ کافری را همانند آن هندو ندیدهام که لایق بهشت جاودانی باشد.
هوش مصنوعی: این بیت به این معنی است که وقتی به دست آوردن چیزهای باارزش یا زیبایی میپردازیم، باید با دقت و احتیاط عمل کنیم تا از نقصها و مشکلات دور بمانیم. همچنین، در شرایطی که در کنار زیباییها قرار داریم، باید رفتار مناسب و احترامآمیزی داشته باشیم.
هوش مصنوعی: اگر لحظهای در خانه دوست آرامش بیابم، چه فرق میکند که من تنها و غریب باشم یا اینکه در یک کاروان باشم؟
هوش مصنوعی: من هر روز در چهرهاش، دنیایی از زیبایی را میبینم که همچون پرندهای آزاد در گلزار بهشت پرواز میکند.
هوش مصنوعی: شکری وجود ندارد که این شیرینی را داشته باشد و صورتی وجود ندارد که این معناها را در بر گیرد.
هوش مصنوعی: در دل غار، آواهای دلنشین و آوازخوانی به گوش میرسد که سلام خدا بر خوانندهای است که آیات زیبای قرآن را تلاوت میکند.
هوش مصنوعی: از خواجو در کنار هم بنوشیم، جامی که به خاطر نگاه ساقی و لحن آوازها پر از شوق و مستی است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
دریغا میر بونصرا دریغا
که بس شادی ندیدی از جوانی
ولیکن راد مردان جهاندار
چو گل باشند کوته زندگانی
به جام اندر تو پنداری روان است
و لیکن گر روان دانی روانی
به ماهی ماند ، آبستن به مریخ
بزاید ، چون فراز لب رسانی
شکفته شد گل از باد خزانی
تو در باد خزانی بی زیانی
همه شمشاد و نرگس گشتی ای دل
چه چیزی مردمی یا بوستانی
ز بوی موی پیچان سنبلی تو
[...]
دریغا میر بونصرا دریغا
که بس شادی ندیدی از جوانی
و لیکن راد مردان جهاندار
چو گل باشند کوته زندگانی
مرا تا باشد این درد نهانی
تو را جویم که درمانم تو دانی
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.