نرگس که به تاجداریست ارزانی
افراخته است سنجق سلطانی
از زر چه زند لاف که سرمایهٔ او
پنج آقچه نقدست و درستی فانی
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
|
اعلانهای کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
نرگس که به تاجداریست ارزانی
افراخته است سنجق سلطانی
از زر چه زند لاف که سرمایهٔ او
پنج آقچه نقدست و درستی فانی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این رباعی وصفی گل نرگس است. نخست نرگس را پادشاهی تاجدار با علم سلطنتی میخواند، سپس با طنز میگوید که دارایی این پادشاه تنها چند سکهٔ سفید و یک سکهٔ زرد فانی است. به این ترتیب گلبرگهای سفید و میانهٔ زرد گل به سکه تشبیه شده و ناپایداری شکوه ظاهری یادآوری شده است.
هوش مصنوعی: گل نرگس که شایستهٔ تاجداری است، گویی پرچم و علم پادشاهی برافراشته است. تاج زرد میان گل و ساقهٔ راستش به تاج و علم شاهان تشبیه شده است.
هوش مصنوعی: نرگس چرا به داشتن زر مینازد، در حالی که همهٔ سرمایهاش پنج سکهٔ نقرهٔ خرد (گلبرگهای سفید) و یک سکهٔ طلای ناپایدار (میانهٔ زرد گل) است. یعنی ثروت و شکوه او اندک و گذراست.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
هستی که عیان نیست روان در شانی
در شان دگر جلوه کند هر آنی
این نکته بجو ز کل یوم فی شان
گر بایدت از کلام حق برهانی
ای دوست! مرا دید همی نتوانی
بیهوده چرا روی ز من گردانی؟
بیجرم و جنایتی که از من دانی
چون پیر خر از نیش، ز من ترسانی
اقبال براندت که حکمت خوانی
ور نام طلب کنی ز نان درمانی
بردار مرا ز خاک اگر بتوانی
تا پیش تو بر خاک نهم پیشانی
ای آنکه به روی، قبلهٔ خوبانی
دل را دل و تن را تن و جان را جانی
گفتم به دلت خریدم از نادانی
اکنون که پدید است به جان ارزانی
شوخی صنمی خوشی کشی خندانی
طوطی سخنی و عندلیب الحانی
چون برده دلم به لابه و دستانی
لابد پس دل روم چو سرگردانی
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.