خاقانی
»
دیوان اشعار
»
قطعات
»
شمارهٔ ۲۴۵ - در مرثیهٔ جمال الدین اصفهانی وزیر صاحب موصل و وحید الدین عموی خود
جمال شاه سخا بود و بود تاج سرم
وحید گنج هنر بود و بود عم به سرم
به سوی این دو یگانه به موصل و شروان
دلی است معتکف و همتی است بر حذرم
هنر بدرد ز دندان تیز سین سخا
دلم درید و بخائید گوشهٔ جگرم
سخا بمرد و مرا هرکه دید از غم و درد
گریست بر من و حالم، چو دید در به درم
منم غریق غم و اندهان که در شب و روز
غم جمال برم و انده وحید خورم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این مرثیه به سوگواری جمال الدین اصفهانی و عمویش، وحید الدین، میپردازد. او جمال را نماد سخاوت و وحید را گنجینهای از هنر میداند که در زندگی او نقش بسزایی داشتند. حال شاعر از درد و اندوهی عمیق سخن میگوید که فقدان این دو شخصیت مهم در او ایجاد کرده و زندگیاش را تحت تأثیر قرار داده است. او احساس خستگی و بیپناهی میکند و با گله از غم و رنجی که بر دوش دارد، دلی شکسته و سرشار از غم را به تصویر میکشد.
هوش مصنوعی: جمال الدین اصفهانی، وزیر در موصل، شخصیتی سخاوتمند و محترم بود و برای من، همچون تاجی بر سرم ارزشمند است. وحید الدین، عموی من، گنجینهای از هنرمندی بود و برای من همانند سر بر روی بدنم اهمیت داشت.
هوش مصنوعی: دل من به سوی این دو بزرگ مرد، یعنی جمال الدین اصفهانی در موصل و وحید الدین در شروان، خالصانه و بیوقفه مشغول یادآوری و توجه است و ارادهام در حفظ دلم از رنج و اندوه قوی است.
هوش مصنوعی: هنر (خنر) از شدت دندان تیز و تند سخاوت (کسی که سخاوت دارد) به دلم آسیب زد و گوشهای از جگرم را خونین کرد.
هوش مصنوعی: سخا (سخاوت) از جهان رخت بربست و هر کسی که مرا دید، به خاطر غم و درد من گریه کرد و وقتی حال مرا دید که بیخود و آوارهام، اشک ریخت.
هوش مصنوعی: من در میان غم و اندوه غرق شدهام؛ هر شب و روز در اندیشهٔ یاد جمال (جمالالدین اصفهانی) و غم وحید (وحید الدین، عموى خود) هستم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
نظر همی کنم ار چند مختصر نظرم
به چشم مختصر اندر نهاد مختصرم
نمیشناسم خود را که من کیم به یقین
از آنکه من ز خود اندر به خود همی نگرم
عیان چو باز سفیدم نهان چو زاغ سیاه
[...]
اگر چه نیستت از چشم دوستان آزرم
چرا نیاید ازین شیبت سپیدت شرم
ایا به عالم عهد از تو نوبهاروفا
چرا چنین ز نسیم صبات بیخبرم
به خاصه چون تو شناسی که رنگ و بوی نداد
خرد به باغ سخن بیشکوفهٔ هنرم
به صد زبانت چو سوسن بگفته بودم دی
[...]
چو ماه یکشبه بنهفت چهره از نظرم
مه دو هفته درآمد به تهنیت ز درم
بداد مژده عید از لطف چنانک گرفت
ز فرق تا به قدم جمله در گل و شکرم
مرا به شادی رویش به سینه باز آمد
[...]
شها چو حلقه بگوش ستانه تو شدم
روا مدار که چون حلقه از برون درم
به نیم چشم نهانک چو دزد در جلاد
ز دور در رخ دربان شاه می نگرم
در این میانه فرو مانده ام که چون اورا
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.