زرهِ زلف بر قبا شکنی
آه در جان آشنا شکنی
ببری آبسنگ ما کز دل
سنگ سازی، سبوی ما شکنی
دست و ساعد گرفته دونان را
بگذری بازوی وفا شکنی
از سر عجب هر زمان با خود
عهد بندی که عهد ما شکنی
ننوازی دلی، چرا سوزی
نخری گوهری، چرا شکنی
در کمین شکست دلهایی
دل فدای تو باد تا شکنی
دل من نیست کن که مصلحت است
چو نبینی دلی، کجا شکنی
عاشق محتشم بسی داری
پل همه بر من گدا شکنی
به سزا گوهری است خاقانی
چندش از سنگ ناسزا شکنی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به غم و اندوه خود از جدایی و بیوفایی معشوق میپردازد. او از زلف معشوق به عنوان نمادی از زیبایی و شکنندگی یاد میکند و از عشق میخواهد که دل را نشکند. حسرت و ناامیدی شاعر در قالب وعدههای عاشقانه بیان میشود، و او به معشوق یادآوری میکند که ارزش عشق و احساسات او نباید نادیده گرفته شود. شاعر همچنین به بیوفایی و تکرار عهدشکنی معشوق اشاره میکند و در نهایت نسبت به ارزش خود و دلش تأکید میکند.
هوش مصنوعی: تو با زرهٔ موهایت بر قبا (پوشش) میزنی و آهی که درون جان کسی آشنا است را میشکنی.
آبسنگ (=آبزن) ما را میبری تا [با آن] از دلت سنگ بسازی و سبوی ما را بشکنی. (از چوب درخت برای آزردن آن، دسته تبر میسازی!)
هوش مصنوعی: تو هر بار لذت میبری و به کسانی که کمتر از تو هستند (دونان) توجه میکنی، ولی در عوض، دست و بازوی وفاداری را هم میشکنی.
هوش مصنوعی: هر بار که از روی تعجب فکر میکنم، تصمیم میگیرم که با خودم پیمان ببندم، اما در نهایت میبینم که این پیمان را نیز میشکنی.
هوش مصنوعی: چرا دلی را به آرامش نمیرسانی و چرا آن را میسوزانی؟ اگر نمیخواهی گوهر عشق را به دست آوری، پس چرا دل را میشکنی؟
هوش مصنوعی: من در حال انتظار هستم که دلهایی را بشکنند، و دل خود را فدای تو میکنم تا بتوانی دلها را بشکنی.
هوش مصنوعی: دل من در اختیار تو نیست، چون به مصلحت است. اگر دلی را نمیبینی، چطور میتوانی آن را بشکنی؟
هوش مصنوعی: عاشق با احساس و باوقار زیادی داری و همه پلهای ارتباطیام را خراب میکنی، مانند یک گدا که دست به کار میشود.
هوش مصنوعی: خاقانی میگوید که او خود را با ارزشی مثل گوهر میداند و از کسانی که به او توهین میکنند، به شدت بیزار است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
هر زمان خاطر مرا شکنی
عهد بندی و باز واشکنی
مشکن آن زلف پرشکن که دلم
بشکند چون تو زلف را شکنی
مهر مهرت نهاده ام بر دل
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.