|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
روی درکش ز دهر دشمن روی
پشت برکن به چرخ کافر خوی
مردمی از نهاد کس مطلب
خرمی از مزاج دهر مجوی
با بلاها بساز و تن درده
کز سلامت نه رنگ ماند و نه بوی
دود وحشت گرفت چهرهٔ عمر
آب دیده بریز و پاک بشوی
اهل خواهی ز اهل عصر ببُر
انس خواهی میان انس مپوی
چند ازین یوسفان گرگ صفت
چند ازین دوستان دشمن روی
دل خاقانی از جهان بگسست
باز شد رب لاتذرنی گوی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر دربارهٔ نارضایتی و مواجهه با مشکلات و بلاهای زندگی است. شاعر از تجربه‌های تلخ خود صحبت می‌کند و به خواننده توصیه می‌کند که از دنیا توقع خوبی نداشته باشد و در میان مردم، از محبت دوری کند. او به دشواری‌ها و ناامیدی‌های زندگی اشاره می‌کند و بیان می‌کند که باید با آنها سازگار بود. در نهایت، دل شاعر از این جهانی که پر از دشمنان و ریاکاران است، برید و به خداوند پناه می‌برد.
هوش مصنوعی: چهره‌ات را از دشمنی‌های روزگار پنهان کن و به دور از دردسرهای این دنیا، به آسمان نگاه کن که همچون کفر، رنج و فساد در آن وجود ندارد.
هوش مصنوعی: مردم باطنی از خود ندارند، پس نباید از طبع نیکو و خوشی‌های دنیوی انتظار داشت.
هوش مصنوعی: با مشکلات و سختی‌ها کنار بیایید و خود را تسلیم کنید، زیرا از سلامت و خوشی نه نشانی باقی مانده و نه اثری.
هوش مصنوعی: زمان عمر به دلیل ترس و ناامیدی، دچار تیره‌گی و غم شده است؛ بنابراین، اشک‌هایت را بریز و با آن چهرهٔ عمرت را پاک کن.
هوش مصنوعی: اگر می‌خواهی از اهل زمانه خود جدا شوی، به دنبال دوستی در میان مردم نباش.
هوش مصنوعی: چقدر از این دوستان هستند که ظاهری زیبا دارند اما در باطن مانند گرگ‌های در لباس میش، مضر و خطرناک‌اند.
هوش مصنوعی: دل خاقانی از این دنیا جدا شد و دوباره زمزمه می‌کند «پروردگارا! مرا تنها نگذار».
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
این قطعه در چهارمقالهٔ نظامی عروضی ذیل حکایتی از قول احمد بن عبدالله خجستانی از دیوان حنظلهٔ بادغیسی نقل شده است.
مهتری گر به کام شیر در است
رو خطر کن ز کام شیر بجوی
یا بزرگی و عز و نعمت و جاه
یا چو مردانت، مرگ رویاروی
با شریعت ره حقیقت جوی
ره تاریک بی چراغ مپوی
آه ازین کودکان مشکین موی
آه ازین دلبران زیباروی
رخ ایشان چو لاله بر سر کوه
قد ایشان چو سرو بر لب جوی
عالم از رنگ و بویشان چو نگار
[...]
ای سنایی به گرد شرک مپوی
آنچه گوید مگوی عقل مگوی
خنصر وسطی این دو انگشت است
هر دو از بهر نفس در تک و پوی
از زمانه اگر امان جویی
[...]
همچو احرار سوی دولت پوی
همچو بدبخت زاد و بود مجوی
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.