|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
|
اعلانهای کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
از این ده‌رنگ‌تر یاری نپندارم که دارد کس
از این بی‌نورتر کاری نپندارم که دارد کس
نماند از رشتهٔ جانم بجز یک تار خون‌آلود
ازین باریک‌تر تاری نپندارم که دارد کس
مرا زلف گره‌گیرش گره بر دل زند عمدا
ازین بدتر گره‌کاری نپندارم که دارد کس
دهم در من‌یزید دل دو گیتی را به یک مویش
ازینسان روز بازاری نپندارم که دارد کس
نسیم صبح جانم را ودیعت آورد بویش
ازین بِه تحفه در باری نپندارم که دارد کس
اگرچه زیر هر سنگی چو خاقانی صدا بینی
ازین برتر سخن باری نپندارم که دارد کس
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از بی‌نظیر بودن محبوبش سخن می‌گوید و تأکید می‌کند که هیچ یاری را به زیبایی و تأثیرگذاری او نمی‌تواند ببیند. او با بیان احساسات عمیقش، به تار و پود وجود خود اشاره می‌کند و می‌گوید که تنها یک تار خون‌آلود از جانش باقی مانده است. زلف محبوبش بر دلش گره می‌زند و هیچ گره‌ای را بدتر از این نمی‌داند. شاعر همچنین به نقل از خود می‌گوید که حتی اگر در هر جا صدایی به نام او باشد، باز هم هیچ سخنی به اندازهٔ احساسات او ارزشمند نخواهد بود. به این ترتیب، عشق و زیبایی محبوبش محور اصلی این شعر است که در آن عواطف ناب و بی‌نظیرش را به تصویر می‌کشد.
هوش مصنوعی: من فکر نمی‌کنم کسی به اندازه‌ی این دوستی که رنگ و حالتش نتواند جلب توجه کند، وجود داشته باشد و همچنین کاری که کسی انجام می‌دهد، به اندازه‌ی این کار بی‌نور و بی‌فایده باشد.
هوش مصنوعی: از رشتهٔ جانم چیزی باقی نمانده جز یک تار خونین. هیچ تار نازک‌تری نمی‌بینم که به کسی اختصاص داشته باشد.
هوش مصنوعی: موهای پیچ‌خورده‌اش عمداً بر دل من گره می‌زند و من دیگر نمی‌توانم گمان کنم که این کارش فقط یک بازی است، زیرا او کسی دارد.
هوش مصنوعی: هرگز نمی‌توانم روزی را که در آن یزید دل دو جهان را به یک رشته مو داده است، مثل روزهای عادی و بازاری بپندارم؛ زیرا این امر خاص و بی‌نظیر است و هیچ‌کس مشابه آن را ندارد.
هوش مصنوعی: نسیم صبح به جانم لطافت و تازگی هدیه آورد و بوی آن را از اینجا به عنوان تحفه‌ای ارزشمند در نظر می‌گیرم، اما فکر نمی‌کنم که کسی دیگری هم این را دارد.
هوش مصنوعی: هرچند که ممکن است زیر هر سنگی صدای شاعری همچون خاقانی را بشنوی، اما من هرگز تصور نمی‌کنم که کسی از این فراتر باشد که بتواند سخنی بهتر بیان کند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.