یکی جامه وین بادروزه ز قوت
دگر اینهمه بیشی و برسری است
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
یکی جامه وین بادروزه ز قوت
دگر اینهمه بیشی و برسری است
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به مقایسه‌ای میان دو وضعیت یا حالت می‌پردازد. او از یک‌سو به اهمیت جامه و لباسی اشاره می‌کند که گویای قوت و قدرت است و از سوی دیگر به ویژگی‌های ظاهری و زینت‌های اضافی تکیه دارد. این تضاد بین اصل و فرع، نمایانگر توجه به ارزش‌های واقعی و ظاهری در زندگی است.
هوش مصنوعی: این جمله به این معناست که یک لباس و بودن در کنار این عزیزان، به خاطر تأثیرات و قوت های دیگر، آنقدر لذت بخش و ارزشمند است که نمی‌توان به آسانی از آن گذشت.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
چو ماه از بر تخت سیمین نشست
سه پاس از شب تیره اندر گذشت
همه جمله بروی فرامشت کرد
گدازید چون کشت بی آب کشت
چه دانی یکی گنج آکنده است
که دارد بسی گوهر اندر نهفت
چو بر یکدگر زورشان بازگشت
برآورد رستم به گودرز دست
چو از چرخ بنمود خورشید بشست
بارژنگیان گشت گیتی چو رشت
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.