ای ماه پریچهر مطبوع خصایل
ای سرو صنوبر قد خورشید شمایل
آن زلف چو شام تو که پرورده صبح است
بر تیرگی بخت دل ماست دلایل
پیداست که بر فرق کند خاک تحسر،
آن دست که بر گردن تو نیست حمایل
پرورده خون دل و سرچشمه چشم است
سرو تو که با سرکشی آمد متمایل
ای دوست تویی از من و من از تو دریغا
کاغیار میان من و تو آمده حایل
تا خاک شود پیکر و آنگه بردش باد،
هرگز نشود از دل ما مهر تو زایل
آن نقطه موهوم که گویند دهانش،
هیچ است و عجب این که کند حل مسایل
تا سوخت مرا آتش عشق تو دل و جان
از آب بصر یکسره شستیم رسایل
بر زلف تو تنهاست نه مایل دل افسر،
بسیار دل این سلسله را آمده مایل



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل معشوق را با ماه و سرو و خورشید وصف میکند و از زلف سیاه او به نشانهٔ سیاهی بخت خود سخن میگوید. او از جداییای که رقیبان پدید آوردهاند گله میکند و میگوید مهر معشوق تا پس از مرگ و خاک شدن تنش هم از دلش نمیرود. سپس از دهان کوچک معشوق و از شستن دفتر دانش با اشک سخن میگوید و در پایان میپذیرد که دلهای بسیاری جز دل افسر نیز اسیر زلف معشوقاند.
هوش مصنوعی: ای محبوبی که چهرهای چون ماه و پری داری و خویهایت دلپسند است؛ ای که قامتت چون سرو و صنوبر بلند و رخسارت چون خورشید درخشان است.
هوش مصنوعی: زلف سیاه تو که مانند شب است و در کنار روی سپید و روشنت چون صبح پرورش یافته، دلیل و نشانهٔ سیاهی بخت دل ماست.
هوش مصنوعی: روشن است دستی که به گردن تو حلقه نشده و تو را در آغوش نگرفته، از حسرت بر سر خود خاک خواهد ریخت.
هوش مصنوعی: قامت سروگونهٔ تو که با ناز و سرکشی به سوی ما مایل شده، با خون دل و آب چشم ما پرورش یافته است؛ یعنی رسیدن به تو حاصل رنج و گریهٔ عاشق است.
هوش مصنوعی: ای دوست، تو از آنِ منی و من از آنِ تو، اما افسوس که بیگانگان و رقیبان میان ما فاصله و مانع شدهاند.
هوش مصنوعی: حتی تا زمانی که تنم خاک شود و باد آن خاک را با خود ببرد، مهر تو هرگز از دل ما پاک نمیشود.
هوش مصنوعی: دهان تو که از کوچکی چون نقطهای خیالی است و گویی هیچ است، شگفت آنکه با سخنش مشکلات و مسئلهها را حل میکند.
هوش مصنوعی: از وقتی آتش عشق تو دل و جانم را سوزاند، همهٔ نوشتهها و رسالههای دانش را با اشک چشم شستیم؛ یعنی دانش و عقل را کنار گذاشتیم.
هوش مصنوعی: تنها دل افسر نیست که به زلف تو دل بسته؛ دلهای بسیاری شیفتهٔ این زلف زنجیرگونه شدهاند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
هرسو که کنی روتو بدینشکل و شمایل
گردند ترا عارف و عامی همه مایل
هم مایل رخسار تو خورشید جهانتاب
هم سائل دربار تو سلطان قبایل
پامال فراقت نشده سر نتوان کرد
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.