جان برخی خاک رهت، باد ای علیّ مرتضا
ای جامع اوصاف حق، ای نفس پاک مصطفا
از پرده بنما در جهان، بی پرده روی کبریا
کاهل زمین و آسمان بینند رخسار خدا
ای کعبه روحانیان و این قبله جان جهان
بر صفحه صحف بیان نام تو باشد ابتدا
خورشید رویت جلوه گر آید مرا اندر نظر
یک سر من از پا تا به سر بگشایم ار قلب هبا
پیدا توئی، پنهان توئی، مبنای هر بنیان توئی
در عالم امکان توئی آئینه یزدان نما
آنکو تو را جویا بود چشم دلش اعمی بود
روی تو خود پیدا بود در شش جهت زآیینه ها
مبدای هر دفتر توئی، دارای هر کشور توئی
منظور هر منظر توئی، در آشکار و در خفا
با بی زبانی ها زبان، دارند اشیاء جهان
هر یک به لفظی غیر آن گوید تو را مدح و ثنا
اول توئی، آخر توئی، باطن توئی، ظاهر توئی
مذکور هر ذاکر توئی، از ابتدا تا انتها
در سینه، دل شد لخت خون، کز عهده وصف تو چون
آیم که خود باشد برون وصف تو از چون و چرا
اجزاء مافیها همه از فرق سر تا پا همه
در وصف تو گویا همه، هریک به تقریری جدا
باشد جهانی در جهان، هر پیکری از انس و جان
در هر جهان باشد عیان، خورشید رویت را جلا
ای حکمران انس و جان و ای جان جان کن فکان
پیدا تو، ناپیدا جهان باقی توئی گیتی فنا
بر کل و جزء بحر و بر، روی تو مقصود است اگر
آرد یکی دستی بدر از آستین بهر دعا
آن کز تو می جوید نشان، گو برگشاید دیدگان
تا آن که بیند در جهان از شش جهت روی تو را
از جان به تن نزدیک تر، هستی و مردم بی خبر
پی جوی تو در بحر و بر، تا با تو آیند آشنا
گر تو نگاه لطف را، برداری از عالم، شها
نی ماند آثاری بجا از این اساس و این بنا
بر جمله ارکان جهان، بر آشکار و بر نهان
بر عرش و فرش و انس و جان، حکم تو داده استوا
ای صانع هر ذره ای، از خامه صنعت زهی
خورشید باشد نقطه ای بر صفحه سطح سما
تا باشد ای جان جهان، مهر توام در جسم و جان
نه خوف دوزخ باشدم، نی بر جنان دارم رجا
درد از تو درمان ز تو، وصل از تو و هجران ز تو
خلد از تو و نیران ز تو، وز ماست تسلیم و رضا



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این قصیده ستایشی عارفانه و غالیانه از علی بن ابیطالب است که او را جامع صفات حق و آینهٔ خدانما میداند. شاعر علی را اول و آخر و ظاهر و باطن، پایهٔ هستی و مقصود دعای همهٔ موجودات میخواند. او میگوید جویندهای که او را نمیبیند کوردل است، زیرا چهرهٔ علی از هر سو پیداست. در پایان، مهر علی را جایگزین بیم دوزخ و امید بهشت میکند و همه چیز را از او و سهم خود را تسلیم و رضا میداند.
هوش مصنوعی: ای علی مرتضی، جانم فدای خاک راهت باد. تو گرد آورندهٔ صفات حق و جان پاک پیامبر هستی.
هوش مصنوعی: از پرده بیرون بیا و جلوهٔ عظمت الهی را آشکارا به جهان نشان بده، تا اهل زمین و آسمان چهرهٔ خدا را در تو ببینند.
هوش مصنوعی: ای کعبهٔ فرشتگان و قبلهٔ جان جهان، در صفحهٔ کتابهای آسمانی و سخن، نام تو در آغاز آمده است.
هوش مصنوعی: اگر سراپای وجودم را مانند ذرهای ناچیز بگشایم، خورشید چهرهٔ تو در چشمم جلوه میکند.
هوش مصنوعی: آشکار و پنهان تویی و پایهٔ هر بنیادی تویی. در جهان آفریدهها تو آینهای هستی که خدا را نشان میدهد.
هوش مصنوعی: کسی که هنوز در جستوجوی توست، چشم دلش کور است، زیرا چهرهٔ تو از هر شش سو در آینههای جهان آشکار است.
هوش مصنوعی: آغاز هر دفتر و فرمانروای هر سرزمین تویی. در آشکار و نهان، هدف هر نگاه و هر منظره تویی.
هوش مصنوعی: چیزهای جهان با آنکه زبان ندارند، زبانی دارند و هر یک به گونهای دیگر تو را میستایند.
هوش مصنوعی: آغاز و پایان و پنهان و پیدا تویی. از ابتدا تا انتها، آن که هر ذکرگویی یادش میکند تویی.
هوش مصنوعی: دلم در سینه پارهٔ خون شده است، زیرا چگونه از عهدهٔ وصف تو برآیم، در حالی که وصف تو از چند و چون بیرون است.
هوش مصنوعی: همهٔ اجزای جهان و آنچه در آن است، از سر تا پا، در وصف تو سخن میگویند و هر یک بیانی جداگانه دارد.
هوش مصنوعی: هر پیکری از آدمیان و پریان خود جهانی در دل جهان است و در هر یک از این جهانها، درخشش خورشید چهرهٔ تو آشکار است.
هوش مصنوعی: ای فرمانروای انسان و پری و ای جانِ جانِ آفرینش، تو آشکاری و جهان پنهان است. تو پایداری و گیتی نابودشدنی است.
هوش مصنوعی: اگر هر موجودی از کل و جزء، در دریا و خشکی، دستی از آستین برای دعا برآورد، مقصودش چهرهٔ توست.
هوش مصنوعی: به کسی که نشان تو را میجوید بگو چشمهایش را باز کند تا چهرهٔ تو را از هر شش سو در جهان ببیند.
هوش مصنوعی: تو از جان به تن نزدیکتری، اما مردم بیخبرند و در دریا و خشکی به دنبال تو میگردند تا با تو آشنا شوند.
هوش مصنوعی: ای شاه، اگر نگاه لطفت را از جهان برگیری، از این بنیاد و بنای هستی هیچ اثری بر جا نمیماند.
هوش مصنوعی: فرمان تو بر همهٔ ارکان جهان، بر آشکار و نهان، بر عرش و زمین و بر انسان و پری چیره و استوار است.
هوش مصنوعی: ای سازندهٔ هر ذره، آفرین بر قلم آفرینش تو که خورشید در آن تنها نقطهای بر صفحهٔ آسمان است.
هوش مصنوعی: ای جان جهان، تا مهر تو در جسم و جانم هست، نه از دوزخ میترسم و نه به بهشت امید دارم.
هوش مصنوعی: درد و درمان، وصل و هجران، بهشت و دوزخ همه از توست و سهم ما تنها تسلیم و خشنودی است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
کوس تو اندر خوردنی، هر روزگار اندر منه
باد برگست و قفا سفت و سیل و عصا؟
ای گنبد زنگارگون ای پرجنون پرفنون
هم تو شریف و هم تو دون هم گمره و هم رهنمون
دریای سبز سرنگون پر گوهر بی منتها
انوار و ظلمت را مکان بر جای و دائم تازنان
ای مادر نامهربان هم سالخورده هم جوان
[...]
طال اللّیالی بَعدَکُم و اَبیَضَّ عَینی مِن بُکا
یا حَبّذا اَیّا مَنا فی وَصلکم یا حَبّذا
آه از غم آن خوش پسر کز هجر او عمرم به سر
رفت و نیامد زو خبر جز حسرت و رنج و عَنا
اندر فراق دلبرم حیران شد این دل در برَم
[...]
زلف و رخت چون روز و شب زان زلفکان بلعجب
افگنده در شور و شغب جان و دل عشاق را
ای رستخیز ناگهان وی رحمت بیمنتها
ای آتشی افروخته، در بیشهٔ اندیشهها
امروز خندان آمدی، مفتاح زندان آمدی
بر مستمندان آمدی، چون بخشش و فضل خدا
خورشید را حاجب تویی، اومید را واجب تویی
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.