گنجور

 
کمال‌الدین اسماعیل
 

ای زمین تو آسمان زحل

آستان تو قبله گاه امل

سقف مرفوع و خانۀ معمور

با وجود تا ضایع و مهمل

روی آئینه های گردون را

عکس دیوار تو همی صیقل

ماه و خورشید را مقرنس تو

چون دو خشتک گرفته زیر بغل

دست زوار و حلقۀ در تو

هر دو بایکدیگر چو گوی انگل

در بر شمسهای تو مه و مهر

چون بر کیمیاست نقد دغل

در نیارد بکاه دیوارت

صرصر رستخیز هیچ خلل

گر زبهر طراز عالم خاک

جان بفرش آمد از مکان زحل

از پی زیب عالم ملکوت

این بنا بر سپهر شد ببدل

کعبه یی از بنای اسمعیل

که ازو شرع شد بلند محل

ناید اندر جهان کون و فساد

دولت و بخت جز بدین مدخل

چرخ دربانیش چو بستد گفت

زین نکوتر مخواه بیت عمل

صدر عالم چو بار داد درو

آسمان گفت : للبقاع دول

پشت ملت قوام دین که کرم

هست در شأنش آیتی منزل

آن زقدرش شده ستاره زحل

و آن بجاهش زدهه زمانه مثل

شرف فضل از ستانۀ اوست

همچنان کآفتاب را زحمل

یاربش سال عمر ده چندانک

قاصر آید ازو حساب جمل

نوک کلکش چو در صریر آمد

مشکلات امید شد همه حل

mouse با دو بار کلیک روی واژه‌ها یا انتخاب متن و کلیک روی آنها می‌توانید آنها را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

format_list_numbered_rtl حذف شماره‌ها | وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون) | search شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | منبع اولیه: سیاوش جعفری | linkرونوشت نشانی | content_copyرونوشت متن | share

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

music_note معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است ...

photo_camera پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی، support راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور

حاشیه‌ها

تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 شما حاشیه بگذارید ...

برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور ثبت نام کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.