عصا و رعشهای در دست از پیری به ما مانده
ز دستانداز ضعف این است اگر چیزی به پا مانده
ز خرمنها رود بر باد کاه و حیرتی دارم
که چون کاه تنم از خرمن هستی به جا مانده
ز بار جامه از ضعف بدن در زیر دیوارم
تنم مانند نال خامه در زیر قبا مانده
نگاهم بر قد این سروبالایان نمیافتد
که سر همچون کمان حلقهام بر پشت پا مانده
فلک با این همه حرصی که در پردهدری دارد
دل ما همچنان در پرده شرم و حیا مانده
گل خاکی که بیخارست در راه طلب نبود
به پایم یادگار هر گلی خاری جدا مانده
به درویشی چنانم نقش نسبت خوشنشین گشته
که همچون سکهام بر تن نشان بوریا مانده
عصای کور میدزدند اهل عالم از خست
توقع از که میداری که گیرد دست وامانده
کلیم از دل غمی گر رفت ازان جانکاهتر آمد
اگر خاری برون آمد ز جا سوزن به جا مانده



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به وضعیت پیری و ناتوانی خود اشاره دارد و با نگاهی ملانقطی به ضعفهای جسمانی و روحیاش میپردازد. او از احساس دلزدگی و ناامیدی ناشی از ضعفهای بدنی و اجتماعی سخن میگوید و از درد و رنجهایی که در اثر گذر زمان در دلش نشسته، مینالد. شاعر به ناتوانیاش در دیدن زیباییهای دنیا اشاره کرده و همچنین از تأثیرات عمیق و تلخ زندگی بر دل و تنش میگوید. در نهایت، او احساس میکند که غمی بزرگتر از مرگ نیز در دل دارد و به یادگارهای ناکامیهایش و نشانههای رنجش اشاره میکند.
هوش مصنوعی: از اثر پیری، عصا و لرزشی در دست دارم. این نشانه ضعف است و اگر چیزی هنوز از من باقی مانده، به خاطر مقاومت و استقامت من است.
هوش مصنوعی: از انبوهی که وجود دارد، چیزی کم شده و من در حیرت هستم که چرا مثل کاه، وجودم از این انبوه هستی فقط به اندازهای کم و ناچیز باقی مانده است.
هوش مصنوعی: به خاطر ضعف بدنیام، به زیر دیوار تکیه دادهام و وضعیت جسمیام به گونهایست که مانند یک قلم شکستهای در زیر لباس ماندهام.
هوش مصنوعی: نگاه من به قد بلند این کسانی که همچون سرو هستند نمیرسد، زیرا من خودم به خاطر قوس کمانی که دارم، به پایین خم شدهام.
هوش مصنوعی: با وجود تمام تلاشها و حرصهای آسمان برای فاش کردن رازها، دل ما همچنان در پردهای از شرم و حیا باقی مانده است.
هوش مصنوعی: گل خاکی که خار ندارد، نشانهای از سفری در تلاش و جستجوست. به یادگار، هر گلی که دور از خاری باشد، نشاندهندهی تجربهها و چالشهایی است که از آنها گذشتهایم.
هوش مصنوعی: من به دیانت و صداقت درویشوار زندگی میکنم و نشانههایی از سادگی و بیپیرایهگی بر وجودم باقی مانده است، مانند اینکه یک سکه بهشکل و ویژگیاش معروف است.
هوش مصنوعی: افراد دنیای امروز انتظار دارند که دیگران به آنها کمک کنند، در حالی که خودشان در حال بهرهبرداری از دیگران هستند. در واقع، کسانی که نمیتوانند به خودکیفی و توانمندی برسند، چگونه میخواهند به دیگران امید داشته باشند که آنها را یاری کنند؟
هوش مصنوعی: اگر غمی از دل کلیم (موسی) رفته باشد، غم دیگری به شدت بیشتر به دل او میآید. همچنین اگر خار یا سوزنی از جایی بیرون بیفتد، باز هم در جایی دیگر به جا میماند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
نمی بینم کسی از آشنارویان به جا مانده
در این غربت همین آیینهٔ زانو به ما مانده
جدا از نعمت دیدار آن شیرین دهان، چشمم
تهی چون کاسهٔ دریوزه در دست گدا مانده
به حسرت تا کشید از سینه ام صیاد پیکان را
[...]
درین آوارگی با ما رفیقی کی به جا مانده
نمیبینم غیر از سایه همراهی به ما مانده
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.