نوبهار آمد دگر دنیا خوش و دلها خوش است
خانه در رهن شراب اولی است تا صحرا خوش است
در میان نیک و بد زین بیشتر هم فرق نیست
گل بهسر گر میپسندی خار هم در پا خوش است
سربهسر عمرش به تلخی هیچکس چون من نرفت
روز بر پروانه گر بد بگذرد شبها خوش است
حسن مستغنی است اما عشق میگوید بلند
خاطر خورشید از سرگرمی حربا خوش است
میکند زنجیر کار و سبزه آب روان
ایدل از زندان خود بیرون نیا جا خوش است
هیچ منظوری به بزم میکشان چون شیشه نیست
عالم آب است اینجا، سبزهٔ مینا خوش است
پر تنک ظرف است مینا، هرزه خند افتاده جام
بد حریفانند ایشان، می کشی تنها خوش است
نام خود را رخصت سیر جهان بهر چه داد
گر به کنج عزلت خود خاطر عنقا خوش است
تا ازین خون گرمتر گردند غمخواران کلیم
گاه گاه از دوستداران شکوهٔ بیجا خوش است



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: غزل با شادی بهار و دعوت به بادهنوشی در دامن صحرا آغاز میشود. سپس شاعر از همراه بودن خوشی و رنج، تلخی عمر خود، نیاز زیبایی به عشق و خوشیِ زندان عشق سخن میگوید. در ادامه تنها نوشیدن را بر همنشینی با صراحی و جام پرگو برتر میداند و سیمرغ را برای گوشهنشینیِ همراه با شهرت به طعنه میگیرد. در پایان میگوید گلهای گاهبهگاه، حتی اگر بیجا باشد، مهر دوستان را گرمتر میکند.
هوش مصنوعی: بهار دوباره رسیده و دنیا و دلها شاد است. تا وقتی دشت و صحرا اینقدر دلپذیر است، بهتر است خانه را در گرو شراب بگذاریم، چون دیگر به خانه نیازی نیست.
هوش مصنوعی: فرق خوب و بد بیش از این نیست که با هم میآیند. اگر دوست داری گل بر سر بزنی، باید خاری را هم که در پایت میرود خوش بداری.
هوش مصنوعی: عمر هیچکس مانند من سراسر به تلخی نگذشت. پروانه اگر روزش بد بگذرد، دستکم شبها کنار شمع خوش است، ولی من روز و شب در رنجم.
هوش مصنوعی: زیبایی معشوق به عاشق نیازی ندارد، اما عشق با صدای بلند میگوید که خورشید هم از شیفتگی آفتابپرست، که همواره رو به او دارد، خشنود است. پس معشوق هم از شور عاشق شاد میشود.
هوش مصنوعی: برای دیوانهٔ عشق، زنجیر همان لذت سبزه و آب روان را دارد. ای دل، از زندان عشق بیرون نیا، که جای خوشی است.
هوش مصنوعی: در بزم بادهنوشان هیچ چیز به اندازهٔ شیشهٔ شراب دیدنی و دلخواه نیست. اینجا جهانِ آب، یعنی شراب، است و سبزی صراحی سبزرنگ چون سبزهٔ کنار آب دلپذیر است.
هوش مصنوعی: صراحی بسیار کمظرفیت است و زود سرریز میشود و جام بیجهت خنده سر میدهد و راز را فاش میکند. این دو همپیالههای بدیاند، پس شراب را تنها نوشیدن بهتر است.
هوش مصنوعی: اگر سیمرغ در گوشهٔ تنهایی خود آسوده و خشنود است، چرا گذاشته نامش در همهجای جهان بگردد؟ یعنی گوشهگیری واقعی با شهرتطلبی سازگار نیست.
هوش مصنوعی: ای کلیم، گاهی شکایت بیجا از دوستان خوب است، چون غمخواران از این دلخونی و گله گرمتر میشوند و بیشتر دلجویی میکنند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
با کمال احتیاج از خلق استغنا خوش است
با دهان خشک مردن بر لب دریا خوش است
نیست پروا تلخکامان را ز تلخی های عشق
آب دریا در مذاق ماهی دریا خوش است
کوه طاقت برنمی آید به موج حادثات
[...]
یار ما گر میل صحرا میکند صحرا خوش است
میل دریا گر کند در چشم ما دریا خوش است
گر نماید روی او خود رفتن دلها نکوست
وربپوشد رخ زحسرت شور در سرها خوش است
در وصالش چون نوازد مستی ما خوش بود
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.