|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
فراق همنفسان جان بیقرارم سوخت
گیاه خشکم و هجران نوبهارم سوخت
چو من مباد کس آواره هزار وطن
فلک ز داغ فراقت هزار بارم سوخت
زمانه از شب تارم چراغ باز گرفت
پس از وفات من آورده بر مزارم سوخت
سرشک راه بدامن نبرد در شب هجر
چو شمع لخت جگر گرچه بر کنارم سوخت
طبیب مرده دلان بعد مرگ مشفق شد
بوعده کرد وفا چون در انتظارم سوخت
مرا جدائی جانان دگر نکشت کلیم
چه منت است تف آه شعله بارم سوخت
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از درد فراق و آتش هجران می‌گوید و به شدت احساس تنهایی و بی‌قراری خود را بیان می‌کند. او خود را به گیاهی خشکیده تشبیه می‌کند که در نبود معشوق‌اش پژمرده شده است. با بیان تلخی که زمانه بر او تحمیل کرده، به وضعیت ناامیدکننده خود اشاره می‌کند و یادآور می‌شود که حتی پس از مرگ نیز در افکار و یادها باقی خواهد ماند. شاعر در نهایت بیان می‌کند که جدایی از جانان دیگر او را نمی‌کشد و از درد به سوز دلش در عذاب است.
هوش مصنوعی: از دوری دوستان دل نگران و بیقرارم به‌طوری که مانند گیاهی بی‌سرسبزی و پژمرده شده‌ام و این جدایی برایم مانند فصل بهار از دست رفته است.
هوش مصنوعی: هیچ‌کس به حال و روز من نیفتد که من به خاطر دوری‌ات هزار بار دلم سوخته و همچون آواره‌ای در سرزمین‌های مختلفی سرگردانم.
هوش مصنوعی: زمانه، پس از مرگ من، چراغی را که در شب تاریک زندگیم روشن بود، از من گرفت و اکنون بر سر مزار من آن چراغ خاموش شده است.
هوش مصنوعی: در دل شب و در دوران دوری از معشوق، اشک‌هایم مانند شمعی سوخته، بر دامنم بریزید و با وجود اینکه به من نزدیک هستند، همچنان درد و رنج ناشی از جدایی را تجربه می‌کنم.
هوش مصنوعی: پزشک بی‌احساس پس از مرگ، با محبت شد و وعده داد به آنچه که گفته بود وفا کند، در حالی که من در انتظارش سوختم.
هوش مصنوعی: جدایی از محبوب دیگر مرا نمی‌کشد، کلیم؛ چه اهمیتی دارد وقتی هر آهی که می‌زنم باعث آتش گرفتن دلم می‌شود.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
هوس نماند زبس عشق آن نگارم سوخت
خوشم‌که شعلهٔ این‌شمع خارخارم سوخت
به بزم‌یار جنون کردم ای ادب معذور
سپند سوخت به وجدی که اختیارم سوخت
چو موم دوری‌ام از جلوه‌گاه شهد وصال
[...]
منم که داغ عزیزان هر دیارم سوخت
فلک زآتش دوری هزار بارم سوخت
ز دوریت منم آن ره‌طلب به کوی فنا
که داغ حسرت شمع سر مزارم سوخت
چو من در آتش آوارگی نسوزد کس
[...]
نگاه گوشهٔ آن چشم میگسارم سوخت
ز نارسایی ساقی، دل فگارم سوخت
هنوز بلبل و پروانه در عدم بودند
که عشق روی تو گل کرد و خارخارم سوخت
به جام غنچهٔ نشکفته زهرخندی ریز
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.