شماعیک آن به بحر مکاری غرق
می‌ریزد شمع بس که با حیله و زرق
یک چشم زدن بیش نباشد روشن
گویی که بود فتیله‌اش از رگ برق
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
شماعیک آن به بحر مکاری غرق
می‌ریزد شمع بس که با حیله و زرق
یک چشم زدن بیش نباشد روشن
گویی که بود فتیله‌اش از رگ برق
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به توصیف شمعی می‌پردازد که در میان امواج مکاری غرق می‌شود. او بیان می‌کند که این شمع به دلیل حیله و نیرنگ، نورش به سرعت خاموش می‌شود، و تنها در یک چشم بر هم زدن روشنایی‌اش فرو می‌ریزد. در پایان، این زوال نور را به فتیله‌ای تشبیه می‌کند که گویا از رگ برق ساخته شده است، اشاره به فانی بودن و ناپایداری زندگی و نور.
هوش مصنوعی: شمعی که دریا را فریب می‌دهد، به خاطر حیله‌گری و فریب خود در آب غرق می‌شود.
هوش مصنوعی: در اینجا به این نکته اشاره می‌شود که هیچ چیزی به اندازه یک چشم بر هم زدن نمی‌تواند روشن و زودگذر باشد. مثل این است که عمر نور یک فتیله به اندازه رگ برق است، یعنی خیلی کوتاه و زود تمام می‌شود.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
چون ابر کف تو بیند ای خسرو شرق
از تو نکند به جود تا دریا فرق
گردد خجل و شود به آب اندر غرق
از رشک بگرید و برو خندد برق
چشم ار چه به خون شد ز غم هجر تو غرق
زین پس همه پیش تو به چشم آیم و فرق
دل نامهٔ شوق تو سپردست به باد
من در پی نامه می‌شتابم چون برق
ماییم به موج خیز حرمان شده غرق
چیزی نه به جز رعونت و حیله و زرق
ای کاش نمی یافت ره از لجه جمع
کشتی وجود ما سوی ساحل فرق
آن شمع صباحت که نبی داد بحق
آن باغ صفا را گل خورشید ورق
تا نام رسول برده دیدم که نشست
بر چهره‌اش از فشردهٔ نور عرق
صوفی که بود اساس کارش بر زرق
ژاژش به دهان، خاک سیاهش بر فرق
خضر ره اوا پای سست، در گام نخست
نوح دگران و خویش تا گردن غرق
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.