بر لب منه پیالهٔ سرشار بیش ازین
دامن مزن بر آتش رخسار بیش ازین
من آن نیم که اینقدر جان بخواهمت
می خواهمت بجان تو بسیار بیش ازین
جز نهال من که به تمکین برآمده
کسی روح را ندیده گرابنار بیش ازین
در راه سیل تندرو جان ستاده جسم
راحت مجو سایهٔ دیوار بیش ازین
یکبار بیش گل نرود جانب دکان
یعنی مرو سراسر بازار بیش ازین
چون نور دیده گرچه نهانست از نظر
جویا ندیده ایم پدیدار بیش ازین



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به عشق و خواستههای عاطفی خود میپردازد و از معشوق میخواهد که از شور و شوق او کاسته نشود. او تاکید میکند که عشقش به معشوق تنها به چند جمله محدود نمیشود و تمایلاتش فراتر از آن است. شاعر همچنین به آسیبپذیری روح و جسم در برابر عشق اشاره میکند و به ناپایداری زندگی و گذر زمان میاندیشد. در پایان، او از عدم دیدار معشوق صحبت میکند و این عدم دسترسی را به عنوان یک واقعیت زندگی میپذیرد.
هوش مصنوعی: پیالهای پر از شراب را بر لب من بگذار، اما بیشتر از این بر آتش صورت خود ندمی.
هوش مصنوعی: من کسی هستم که به خاطر تو جانم را میطلبم و عاشقانه به تو بیشتر از این علاقه دارم.
هوش مصنوعی: تنها نهال من است که با فروتنی ریشه دوانده، زیرا دیگر هیچکس روح را نچشیده است، حتی اگر درختان بیش از این سبز شوند.
هوش مصنوعی: در مسیر طوفانهای شدید، جان انسان در خطر است و نباید به دنبال آسایش جسمی باشید. دیگر نباید در سایه دیوارها بایستید.
هوش مصنوعی: یک بار بیشتر نمیتوانی به دکان گل بروی، یعنی دیگر در بازار گردش نکن.
هوش مصنوعی: هرچند که نور چشم از نگاه پنهان است، اما ما هرگز آن را بیشتر از این به وضوح ندیدهایم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.