دل به قدر عقل هر کس را اسیر غم شود
چون سبک مغزی فزون شد سرگرانی کم شود
آدمیت فوق خوبیها بود، خوارش مگیر
آنکه بتواند ملک گردید، کاش آدم شود
گر غباری ز آستان عشق بنشیند به کوه
سونش الماس جزء اعظم مرهم شود
صبحدم چون بی نقاب آمد به گلشن بوی گل
از گداز شرم بر رخسار او شبنم شود
بسکه در هجر تو، جویا تن به سختی داده است
در رگش مانند مژگان تو نشتر خم شود



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر به تماشای دوران عشق و دلدادگی میپردازد و احساسات عمیق عاشق را به تصویر میکشد. شاعر به غم و اندوه دل اشاره میکند که به اندازه عقل هر فردی میتواند تأثیرگذار باشد و بر شدت این احساسات دلالت میکند. همچنین به اهمیت انسانیت و فضیلتهای آن به جای محصور شدن به خوبیها اشاره میشود. عشق را به ستایش میکشد و بر ارزشها و زیباییهای ناشی از آن تأکید میکند، در حالی که از درد هجر و دشواریهایی که در اثر آن به وجود میآید نیز سخن میگوید. در نهایت، دلباختگی و تأثیر عمیق آن بر احساسات و وجود انسان را به خوبی بیان میکند.
هوش مصنوعی: دل هر کس به اندازهی عقل او گرفتار غم میشود؛ وقتی که بیفکری زیاد شود، سردرگمی کمتر میشود.
هوش مصنوعی: آدمیت از همه خوبیها بالاتر است، پس کسی را که بتواند به مرتبهای بالا برسد، کوچک نشمار. ای کاش او بتواند به انسانی والا تبدیل شود.
هوش مصنوعی: اگر غباری از آستان عشق بر کوه بنشیند، آن وقت الماس هم به عنوان جزء اعظم مرهم به شمار میرود.
هوش مصنوعی: صبح که بدون پوشش و حجاب به گلزار ظاهر میشود، بوی گل از احساس شرم او بر چهرهاش بهصورت شبنم درمیآید.
هوش مصنوعی: در جدایی تو، آنچنان به سختی دچار شدهام که حالا رگهایم مانند مژگان تو، لطیف و شکننده شده است و در عذاب به سر میبرم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
گرخم زلفش درآرد سر بدل همدم شود
بر هوا تاج سر اندازد دل و خرم شود
ساغر می دور از آن لبها اگر یک دم شود
خط به گرد ساغر می حلقه ماتم شود
دست ارباب مروت در حنای غفلت است
زخم ما را خون گرم ما مگر مرهم شود
عشق دارد دامها در خاک در هر ذره ای
[...]
رهبری کو تا دل از سرگشتگی بی غم شود
خضر بیشم کرد سرگردان، که عمرش کم شود!
سرزمین عیش بی نور است، می در جام ریز
کی برافروزد چراغ لاله چون بی نم شود
تاک راکز ابر رحمت در چمن آبستن است
[...]
کم کنم شیون نمیخواهم که نقص غم شود
پر نگریم خون دل ترسم که دردی کم شود
سالها در چشم ما جا داشتی سودی نداشت
گر پری با مردم این الفت کند آدم شود
شور بختی بین که بر داغ دل بیطاقتم
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.