گریهٔ مستی شگون دارد حریفان سر کنید
باده گر یک قطره هم باشد که چشمی تر کنید
می پرستان می نهم لب بر لب مینا مباد
موسم گل بگذرد تا باده در ساغر کنید
گر همه یک قطره آن روست پالش لازم است
این نصیحت را در گوش خود از گوهر کنید
وصف آن گل پیرهن زاندیشه ها بیگانه است
گو خیال خویش را صد پرده نازک تر کنید
شوق را سازند رهبر در ره رفتن زخویش
در طریق نیستی چون شمع پا از سر کنید
صبح محشر سر برون آرید چون مهر از زمین
مشت خاکی از نادمت گر شبی بر سر کنید



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل با دعوت یاران به بادهنوشی و گریهٔ مستانه و غنیمت شمردن فصل گل آغاز میشود. سپس به اندرز دربارهٔ نگهداشتن آبرو و ناتوانی اندیشه از وصف یار میرسد. در پایان رنگ عرفانی میگیرد: شاعر به گذشتن از خود به راهنمایی شوق و سوختن مانند شمع در راه فنا فرامیخواند و میگوید پشیمانی شبانه سبب سربلندی در روز رستاخیز میشود.
هوش مصنوعی: ای یاران، گریستن در حال مستی خجسته و مبارک است، پس آن را آغاز کنید. اگر از باده حتی یک قطره هم مانده باشد، آن را بنوشید تا چشمی را با اشک تر کنید.
هوش مصنوعی: ای بادهپرستان، من لب خود را مستقیم بر لب شیشهٔ شراب میگذارم. مبادا تا شما باده را در جام بریزید، فصل گل بگذرد؛ یعنی فرصت کوتاه است و نباید آن را با درنگ از دست داد.
هوش مصنوعی: آبرو اگر به اندازهٔ یک قطره هم باشد، نگهداشتن آن واجب است. این اندرز را مانند گوهری گرانبها در گوش خود جای دهید و همیشه به یاد داشته باشید.
هوش مصنوعی: وصف آن یار گلپیراهن در اندیشهٔ کسی نمیگنجد و با فکر بیگانه است. به آنان که میخواهند او را وصف کنند بگو خیال خود را صد برابر لطیفتر و باریکتر کنند.
هوش مصنوعی: در راه گذشتن از خود، اشتیاق را راهنمای خود کنید. در راه فنا، مانند شمع که از سر میسوزد و پیش میرود، سر را به جای پا به کار گیرید و از جان بگذرید.
هوش مصنوعی: اگر شبی مشتی خاک ندامت و پشیمانی بر سر بریزید، در صبح رستاخیز مانند خورشید که از افق سر برمیآورد، سربلند و روشن از خاک برمیخیزید.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
غم چو شبخون می زند، هان دوستان لشگر کنید
جست و جویم گر کنید از بالش و بستر کنید
هیچکس در درد دل گفتن چو من فیروز نیست
حاضرم، بسم الله، اول گفت و گوی سر کنید
درد دل بسیار دارم، فرصت سوگند نیست
[...]
ابر تا برجاست یاران باده در ساغر کنید
چشم اختر تا نمی بیند دماغی تر کنید
پنجه گل بین که از سرما نمی آید بهم
زیر هر گلبن زمینای می آتش بر کنید
تا دماغم گرم از می نیست از مو بر سرم
[...]
خوش بهاری می رسد فکر می و ساغر کنید
کاسه را فربه کنید و کیسه را لاغر کنید
چند چون شمشیر بتوان بود در بند نیام؟
چند روزی هم لباس خویش از جوهر کنید
در رکاب برق دارد پای، ابر نوبهار
[...]
صبحدم چون گل شفق گون باده ام را ترکنید
گل عذاران بر سر خاکم دماغی تر کنید
سایه ای از کاکل مشکین به خاکم افکنید
قالب خشت مزارم طبله ی عنبر کنید
مجمراز جعد مشبک بر سرخاکم نهید
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.