بس که در راه طلب ضعف است دامنگیر ما
میتواند نقش پا شد حلقهٔ زنجیر ما
ما خراب از رنجش بیجای او گردیدهایم
گر بیفشاند غبار از دل، شود تعمیر ما
قدرت ما پنجهٔ خورشید را تابیده است
برق در کار رم است از هیبت شمشیر ما
رنگ رویم را نه تنها قوّت پرواز نیست
ناله هم برخاستن نتواند از زنجیر ما
سرگرانی بیسبب آزار جویا میکند
اینقدرها رنجش بیجا چرا تقصیر ما



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به رنج و ضعفهایی که در راه طلب و عشق به وجود آمده، میپردازد. او احساس میکند که این رنجها و دغدغهها زنجیری بر پای او گذاشته است و نمیتواند به مقصد خود برسد. با اشاره به قدرت درونیاش، به تاب آوری در برابر سختیها اشاره میکند، اما در عین حال، ناتوانی خود را در فرار از زنجیرها بیان میکند. در پایان، او از بیدلیل بودن برخی از رنجها گلایه دارد و از خود میپرسد که چرا باید این همه رنجیدگی را متحمل شود.
هوش مصنوعی: در مسیر جستجوی خواستهها و آرزوهایمان، ضعف و ناتوانی به ما چنگ انداخته است و میتواند به حدی برسد که اثرات آن به شکل زنجیری ما را به خود ببندد.
هوش مصنوعی: ما به خاطر ناراحتی بیدلیلی او ویران شدهایم. اگر او بتواند غبار ناراحتی را از دل ما دور کند، ما بهبود خواهیم یافت.
هوش مصنوعی: توانایی ما به اندازهای است که توانستهایم نور خورشید را در خود بگنجانیم. در حال حاضر، صاعقهای که به وجود آمده، به خاطر هراس و قدرت شمشیر ماست.
هوش مصنوعی: ظاهر من نه تنها قدرت پرواز ندارد، بلکه حتی نالهای که از درد بلند میشود هم نمیتواند مرا از زنجیر محدودیتها آزاد کند.
هوش مصنوعی: نگرانی و بیدلی بیدلیل برای چه باید ما را آزار دهد؟ این همه ناراحتی بیمورد از چیست و چه گناهی متوجه ماست؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.