به نیروی محبت در کنار آرم میانش را
به زور ناتوانی می کشم آخر کمانش را
بساطی چیده رنگین چشم بد دور از نگاه او
بود هردم زخون تازه ای گرمی دکانش را
وطن مرغ دلم در گرم سیر عشق او دارد
سزد بر سرو آهم گر ببندد آشیانش را
نگاه چشم خواب آلوده ای دشمن هوشم
ندارم چون تو جویا طاقت رطل گرانش را



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از نیروی محبت صحبت میکند که او را به سوی معشوق جذب میکند. او با اشاره به ضعف و ناتوانی خود، احساس میکند که کشاندن کمان عشق به سمت معشوق دشوار است. شاعر با تماشای زیباییهای عشق و دوری از چشم بد، به عشق و وابستگی خود به معشوق اشاره میکند و وطن دلش را در عشق او مییابد. در انتها، او از سنگینی و دشواری این عشق و عدم تحمل آن سخن میگوید.
هوش مصنوعی: با قدرت عشق، با ناتوانیام، تلاش میکنم تا او را به خود نزدیک کنم و در حقیقت، دست به کار میشوم تا او را در آغوش بگیرم.
هوش مصنوعی: دکان رنگین و زیبایی را آماده کرده بودند که از چشم بد دور باشد. هر لحظه با خون تازهای که به آن میریختند، گرمای زندگی و نشاط را به آن میبخشیدند.
هوش مصنوعی: دل من در گرمای عشق او مثل پرندهای است که در وطنش زندگی میکند. اگر او بخواهد و آشیانهاش را ببندد، شایسته است که من هم برای او فریاد بزنم.
هوش مصنوعی: چشم خسته و خواب آلودی را نمیتوانم تحمل کنم، چون تو را میطلبم و تحمل سنگینی بار عاشقانهات را دارم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
مرا توفیق ده یا رب که بوسم آستانش را
کشم در چشم خود خاک کف پای سگانش را
غبار از دل به مژگان روبم و بینم نشانش را
به آب دیده شویم خاک و جویم آستانش را
ز مستیهای شوق آن بلبل شوریدهاحوالم
که نشناسد اگر صدبار بیند آشیانش را
اثر میکرد گاهی نالهام، از بس که نالیدم
[...]
گرفتم آن که شب در خواب کردم پاسبانش را
ادب کی می گذارد تا ببوسم آستانش را
صبا از کوی لیلی گر وزد بر تربت مجنون
کند آتشفشان چون شمع، مغزِ استخوانش را
برآمد جان ز تن ، وان زلف می جوید چنان مرغی
[...]
از آن تیغی که آبش شست جرم کشتگانش را
ربودم دلنشین زخمی که میبوسم دهانش را
جنونم میبرد تنها به سیر آن بیابانی
که نبود ایمنی از رهروان ریگ روانش را
چمن کی گلبنی آرد به آب و رنگ رخسارت
[...]
به ایما نکته می سنجد نمیدانم زبانش را
خدایا فیض الهامی که دریابم بیانش را
بموئی خاطرم پیوسته در بندست زین دهشت
که با تیغ است الفت متصل موی میانش را
بسودای محبت ای که بی تابانه می تازی
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.