ز هجران مرده ام جانا نپنداری که جان دارم
به مضراب غمت چون چنگ بی جان این فغان دارم
نه تن دان این که می بینی پی قوت سگان تو
کشیده در درون پوست مشتی استخوان دارم
ز تو نبود تهی یک لحظه بیرون و درون من
همیشه یاد تو در جان و نامت بر زبان دارم
مکن تهمت که راز عشق من با این و آن گفتی
که از خود نیز اگر دستم دهد آن را نهان دارم
یکی را نقد امروز و یکی را نسیه فردا
ز سودایت من مفلس نه این دارم نه آن دارم
بود کاندر پس ناموس مانی مهربان گردی
به هرکس گفته ام هرجا که یاری مهربان دارم
جهانی طعنه زن کان مه نخواهد یار جامی شد
اگر تو یار من باشی چه پروای جهان دارم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل از اثر هجران میگوید: جانش رفته و تنش به مشتی استخوان برای سگان کوی معشوق بدل شده است. سپس وفاداری و رازداری خود را در برابر تهمت معشوق اثبات میکند و از تهیدستیاش در هر دو جهان به خاطر عشق سخن میگوید. در پایان از معشوق میخواهد برای حفظ آبروی او مهربان شود، زیرا اگر معشوق یارش باشد، طعنهی مردم برایش اهمیتی ندارد.
هوش مصنوعی: ای جان، از درد جدایی تو مردهام؛ گمان نکن که جانی در من مانده است. این نالهای که از من برمیآید مانند نالهی چنگ بیجان است که با زخمهی غم تو به صدا درمیآید.
هوش مصنوعی: آنچه از من میبینی تن نیست؛ تنها مشتی استخوان است که در پوست پیچیدهام تا خوراک سگان کوی تو باشد.
هوش مصنوعی: ظاهر و باطن من هیچ لحظه از تو خالی نیست؛ همیشه یادت در جانم و نامت بر زبانم است.
هوش مصنوعی: به من تهمت نزن که راز عشقم را به این و آن گفتهام؛ اگر بتوانم، آن را حتی از خودم نیز پنهان نگه میدارم.
هوش مصنوعی: هر کسی بهرهای دارد، یکی نقد دنیای امروز و دیگری وعدهی نسیهی فردا و آخرت. اما من که در سودای عشق تو تهیدست شدهام، نه این را دارم و نه آن را.
هوش مصنوعی: به هر کس و در هر جا گفتهام که یاری مهربان دارم. امید است که تو برای حفظ آبروی من و تا این سخن دروغ درنیاید، با من مهربان شوی.
هوش مصنوعی: همهی مردم طعنه میزنند که آن ماهرو هرگز یار جامی نخواهد شد. اما اگر تو یار من باشی، از طعنهی جهان چه باک دارم؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
سرم سبزست و لب خندان و عیش جاودان دارم
مکانم را چه میپرسی؟ مکان در لامکان دارم
اگر بالای هر دونی نشینم طعنه کمتر زن
که من بالای هفت اختر مکان و آشیان دارم
مرا گویی که: گنج جاودانی در تو مکنونست
[...]
حدیث سوز دل چون شمع از آن معنی گران دارم
که نَبْوَد زَهرهٔ گفتن گر از لب بر زبان دارم
کیم آتش نشاند دیده زان اشکی که میریزم
که آن آتش که جان سوزد درون استخوان دارم
ز شوخی میکنی آزار دلهای حزین و من
[...]
نه از تیری که بر دل میزنی چندین فغان دارم
سوی خود میکشی ای ناله از رشک کمان دارم
بزن تیری و از ننگ من ایمن شو چو می دانی
نخواهم کرد ترک عاشقی چندانکه جان دارم
ز بهر تیر او از خاک من سازند آماجی
[...]
بکش خنجر که جان بهر تو ای نامهربان دارم
تو خنجر در میان داری و من جان در میان دارم
زبان در ذکر و دل در فکر آن نامهربان دارم
نمیگردد بچیزی غیر نامش تا زبان دارم
به من گر آشنا بیگانه گردد جای آن دارد
که با بیگانه، حرف آشنایی در میان دارم
خلل دارد یقین با هر که جانان را گمان کردم
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.