یار نی روی به گلشن چه کنم
جلوه سوری و سوسن چه کنم
منظر دیده روشن رخ اوست
بی رخش دیده روشن چه کنم
شب چو درنایدم آن ماه ز در
پرتو ماه ز روزن چه کنم
چاک دل دوخته نی ز اشک و مژه
این همه رشته و سوزن چه کنم
گفتم آمد به لبم جان ز غمت
گفت عاشق تو شدی من چه کنم
گفتم از هجر به تیغم برهان
گفت خون تو به گردن چه کنم
فن من عاشقی امد جامی
صرف اوقات به هر فن چه کنم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل میگوید بی یار، گلشن و گل و نور ماه و حتی چشم بینا برایش بیارزش است و گریه نیز زخم دلش را نمیدوزد. در دو گفتوگو، یار بیاعتنا پاسخ میدهد: عاشق شدن تقصیر خود توست و کشتن تو هم خونت را به گردن من میاندازد. در پایان، جامی عاشقی را تنها هنر خود میداند و پرداختن به هر کار دیگری را بیهوده میشمارد.
هوش مصنوعی: وقتی یار همراهم نیست، رفتن به گلستان چه سودی دارد؟ جلوه و زیبایی گل سرخ و سوسن بی او برایم ارزشی ندارد.
هوش مصنوعی: آنچه چشم روشن من باید ببیند چهرهٔ اوست. وقتی رخ او نباشد، چشم بینا به چه کارم میآید؟
هوش مصنوعی: شب که آن ماهروی از در به خانهام نمیآید، نور ماهی که از روزن میتابد به چه کارم میآید؟
هوش مصنوعی: اشک و مژهام مانند نخ و سوزناند، اما شکاف دلم را ندوختند. این همه رشته و سوزن را چه کنم؟ یعنی گریهٔ بسیار، زخم دلم را درمان نکرد.
هوش مصنوعی: به یار گفتم از غم تو جانم به لب رسیده است. گفت تو خودت عاشق شدی، از دست من چه کاری برمیآید؟
هوش مصنوعی: گفتم مرا با شمشیرت بکش و از رنج جدایی رهایم کن. گفت آن وقت خون تو به گردن من میافتد، چه کنم؟
هوش مصنوعی: جامی، کار و هنر من عاشقی است. چرا عمرم را صرف هنرها و کارهای دیگر کنم؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.