چو در طریق ارادت نگار ما دودل است
به هر کجا رود از کوی یکدلان بحل است
ز چین به لوح جبینش هزار نقش خطاست
چه سود ازانکه رخش رشک صورت چگل است
ز لطف و قهر وی آسودگی نیابد کس
مزاج او چو نه در طور حسن معتدل است
به تیغ فرقت ازو به که بگسلم پیوند
به زلف او رگ جانم اگرچه متصل است
چو ریخت بیگنهم خون ز عکس خون من است
که سرخ گشته رخ او نه آنکه منفعل است
گیاه مهر چه بویم ازو که دست قضا
فشانده تخم جفا کاریش در آب و گل است
به دلبری که نبود اهل، داد دل جامی
کنون ز کرده خود پیش اهل دل خجل است



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل شکوهای است از یاری دودل و بیوفا که زیباییاش با ترشرویی و ستمگری همراه است. شاعر میگوید طبع او نامتعادل و سرشتش با جفا آمیخته است و سرخی رخسارش نه از شرم، بلکه از خون عاشق است؛ از این رو با وجود دلبستگی، به بریدن از او میاندیشد. در پایان جامی خود را ملامت میکند که دل به نااهلی سپرده و اکنون پیش اهل دل شرمسار است.
هوش مصنوعی: چون یار ما در راه دلبستگی و وفاداری دودل و ناپایدار است، هر جا که بخواهد برود؛ ما یکدلان او را از کوی خود آزاد و حلال میکنیم و ادعایی بر او نداریم.
هوش مصنوعی: از چین و گرهای که بر پیشانیاش میافتد، هزار نقش خطا پدید میآید (با ایهام به چین و ختا). پس چه سود که چهرهاش مایهٔ رشک زیبارویان چگل باشد، وقتی رفتارش پر از خطاست.
هوش مصنوعی: هیچکس نه از مهربانی او آرامش مییابد و نه از خشمش، زیرا طبع او در شیوهٔ زیبایی و دلبری معتدل و متعادل نیست.
هوش مصنوعی: بهتر است با شمشیر جدایی پیوندم را از او ببرم، هرچند رگ جانم به زلف او بسته و پیوسته است.
هوش مصنوعی: چون خون من بیگناه را ریخت، سرخی چهرهاش از بازتاب خون من است، نه از آنکه شرمنده شده باشد.
هوش مصنوعی: چرا از او امید گیاه مهر و محبت داشته باشم، در حالی که دست تقدیر تخم ستمگری را در سرشت او کاشته است.
هوش مصنوعی: جامی دلش را به دلبری داد که شایستگی آن را نداشت، و اکنون از کار خود نزد اهل دل شرمسار است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
در این زمانه رفیقی که خالی از خِلَل است
صُراحیِ میِ ناب و سَفینهٔ غزل است
جَریده رو که گذرگاهِ عافیت، تنگ است
پیاله گیر که عُمرِ عزیز بیبَدَل است
نه من ز بیعملی در جهان مَلولَم و بس
[...]
خیال خال لبت تخم مزرع امل است
هوای خط تو ختم صحیفه عمل است
اگر نه رقعه قتل من آرد از تو رسول
رسول قاصد جان رقعه نامه اجل است
زکات آن لب میگون به می پرستان ده
[...]
ز بحر چرخ به کشتی عمر صد خلل است
دواش بحر شراب و سفینه غزل است
می رقیق چو نقد حیات بیمثل است
بت شفیق چو عمر عزیز بیبدل است
به وصل او ندهم راه احتمال ای عشق
[...]
هزار حسن عبادت نه زشتی عمل است
متاع من دل مجذوب و مستی ازل است
یکی است نقد حکیمان و حسن نادانان
هر آن چه در کتب حکمت است در مثل است
کسی که گشته به تقلید آدمی سیر ت
[...]
بنای توبه ز ابر بهار در خلل است
می دوآتشه عمر دوباره را بدل است
ز شام تا دم صبح است وقت می خوردن
میان روز، بط می خروس بی محل است
کجاست ساغر می تا مرا کند بلبل
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.