آن شاخ گل که تازه بر و سایه پرور است
بر آفتاب سنبل او سایه گستر است
گوی معنبر است زنخدان او ز خط
کز وی حریم بزم حریفان معطر است
هرکس که دید شکل خوش دلرباش گفت
از کارخانه قدر این نقش دیگر است
سر باختن به خاک رهش دولتی قویست
خوش مقبلی که دولت آتش میسر است
بی عشق چون زیم که سرای وجود را
دیوار و در به صورت خوبان مصور است
ما را مبین حقیر که درویش کوی عشق
مفلس به کیسه لیک به همت توانگر است
جامی مکن عزیمت شیراز و طوف آن
کان پیش ناقدان هری بس محقر است
الله اکبرش که چو چرخ است سربلند
از پشته های دشت خیابان فروتر است
آدینه گر به گشت خیابان قدم نهی
بینی به هر طرف که دو صد ماه پیکر است
وز جلوه بتان و شگفت نظارگی
از چرخ برگذشته صد الله اکبر است



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر دربارهٔ زیبایی و دلبستگی به شخصی دلربا و عشق است. شاعر به توصیف جلوههای ظاهری و باطنی معشوق میپردازد و او را منبع محبت و شادی میداند. او به عشق و ارزشهای معنوی آن تأکید میکند و میگوید که عشق واقعی فراتر از ظواهر مادی است. همچنین شاعر به دوری از دنیا و ناقدی میپردازد که ممکن است باعث شود فرد ارزشهای حقیقی را درک نکند. در نهایت، لحظههای معطری از عشق و جذبه را به تصویر میکشد که راهنمایی برای رسیدن به مرتبهای عالی است.
هوش مصنوعی: آن شاخه گلی که تازگی دارد و در سایه پرورش مییابد، در برابر آفتاب، سایه سنبل دارد.
هوش مصنوعی: زنخدان او مانند گوی است و خطی که بر آن میباشد، فضایی خوشبو و دلانگیز برای میهمانان فراهم کرده است.
هوش مصنوعی: هر کسی که زیبایی دلربای او را میبیند، میگوید که این نقش و زیبایی از نوع دیگری است و از یک کارگاه خاص به وجود آمده است.
هوش مصنوعی: خود را در برابر او تسلیم کردن، به معنای یافتن قدرت و خوش شانسی است؛ زیرا در برابر این عشق، توفیق و موفقیتهایی به دست میآید که ممکن است آتشین و پرشور باشند.
هوش مصنوعی: بدون عشق، مانند خانهای هستیم که دیوارها و درهای آن به زیباییهای عشق تزئین شدهاند، اما خود ما در درون آن خالی و بیمحتوا هستیم.
هوش مصنوعی: من را به عنوان فردی ناچیز نبین، چرا که در کوی عشق، بیچیز و فقیر هستم، اما در عزم و اراده، در توانمندی همچون توانگر به حساب میآیم.
هوش مصنوعی: برای رفتن به شیراز آماده نشو، زیرا در آنجا از نظر ناقدان، هری (محیط یا فضایی) بسیار بیاهمیت و کمارزش است.
هوش مصنوعی: خداوند بزرگ است و مانند چرخش زمین، در حالی که از بلندیها پایینتر است، همیشه برتر و سربلند باقی میماند.
هوش مصنوعی: اگر در روز جمعه به خیابان بروی، در هر گوشهای که نگاه کنی، جلوهای از زیبایی و جذابیت را خواهی دید که همانند دو صد ماه میدرخشد.
هوش مصنوعی: از زیبایی و جلوههای دلفریب معشوقان، چنان شگفتی و حیرتی به وجود آمده که انگار تمام عالم و آسمان تحت تأثیر قرار گرفته و از این حسرت و شگفتی سر به آسمان برداشته و به عظمت خداوندی اشاره میکند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
فریاد من همیشه از این ایر کافر است
ایر است و با عذاب است و سنگر است
وصفش ترا بگویم اگر خورده نیستی
ور خورده ای صفات وی از منت باور است
شمشاد قد و لاله رخ و یاسمین بر است
با سرو و گل به قامت و عارض برابر است
دایم غلام و چاکر یاقوت و شکرم
کو را لب و حدیث ز یاقوت و شکر است
گفتم ز خط و زلف تو بر جان من بلاست
[...]
بر فرق ملک رای رفیع تو افسر است
در دست دین زبان فصیح تو خنجر است
پیش از بهشت و دوزخ رد و قبول تو
حالی لطافت سخنت آب کوثر است
تا بر تو معالج بیمار آز شد
[...]
ای دل به عشق بَرِ تو ، که عشقت چه درخور است
در سر شدی ندانمت ای دل چه در سر است
درد کهنت بود برآورد روزگار
این دردِ تازهروی نگوئی چه نوبر است
شهری غریب دشمن و یاری غریب حسن
[...]
جان را ز عارض و لب او شیر و شکر است
دل را ز طره و رخ او مشک و عنبر است
هم دل در آن وصال چو با عنبر است مشک
هم جان در آن فراق چو با شیر شکر است
آشوب عقلم آن شبه عاج مفرشست
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.