من کِیَم، بر آستانت خستهٔ بیچارهای
عاشقی سرگشتهای از خان و مان آوارهای
نیست دلجویی که جوید خاطر دلخستهای
نیست دمسازی که سازد چارهٔ بیچارهای
چشم خونبارم اگر بر کوه خونافشان کند
لاله خونین بروید از دل هر خارهای
گر شکنج زلف عنبربار بگشایی ز هم
صد دل گم گشته یابی بسته بر هر تارهای
بخت آنم نیست کز نزدیک بینم روی تو
میکنم از دور در صنع خدا نظّارهای
آنکه رخسارش چو گل رنگین بود کی غم خورد
گر به خوناب جگر رنگین شود رخسارهای
سوخت صد جان شعله عشق تو چون جان جلال
زان که بتوان سوخت صد خرمن به آتش پارهای



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشقی آواره و درمانده بر درگاه معشوق از بیهمدمی و بیچارگی خود مینالد. از اشک خونین خود و زلف معشوق که دلهای بسیاری در آن گرفتار است سخن میگوید و چون بخت دیدار از نزدیک ندارد، به تماشای روی او از دور بسنده میکند. در پایان از بیاعتنایی معشوق گله میکند و میگوید آتش عشق او مانند جان جلال، جانهای بسیاری را سوزانده است.
هوش مصنوعی: من کیستم؟ درماندهای خسته و بیچاره بر درگاه تو، عاشقی سرگردان که از خانه و خانوادهاش آواره شده است.
هوش مصنوعی: کسی نیست که دل آزردهای را دلداری دهد و حالش را بپرسد، و همدمی نیست که برای بیچارهای چارهای بیندیشد.
هوش مصنوعی: اگر چشم اشکخونین من بر کوه خون بیفشاند، از دل هر سنگ خارا لالهٔ سرخ خونین میروید.
هوش مصنوعی: اگر پیچوتاب زلف خوشبوی خود را باز کنی، بر هر تار آن صد دل گمشده مییابی که به آن بسته شدهاند.
هوش مصنوعی: بخت آن را ندارم که روی تو را از نزدیک ببینم؛ پس از دور به این آفریدهٔ زیبای خدا نگاه میکنم.
هوش مصنوعی: کسی که چهرهاش مانند گل سرخ و شاداب است، چه غم دارد اگر چهرهٔ عاشقی از خونابهٔ جگر و اشک خونین رنگین شود؟ یعنی معشوق از رنج عاشق بیخبر و بیپرواست.
هوش مصنوعی: شعلهٔ عشق تو صد جان را مانند جان جلال سوزانده است؛ زیرا با پارهای آتش میتوان صد خرمن را سوزاند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
عقل و جانم برد شوخی آفتی عیارهای
باد دستی خاکیی بی آبی آتشپارهای
زین یکی شنگی بلایی فتنهای شکر لبی
پای بازی سر زنی دردی کشی خونخوارهای
گه در ایمان از رخ ایمان فزایش حجتی
[...]
تاز بازم ایر من در . . . ن هر زن بارهای
زین مناره شبه ابری . . . یگان چون بارهای
بدرگی، سرخی، درازی، کفتهای، آشفتهای
کافری، . . . س دشمنی، . . . ن دوستی، . . . نبارهای
فاخته طوقی، شتر لفجی، غضنفر گردنی
[...]
آه از آن رخسار برق انداز خوش عیارهای
صاعقه است از برق او بر جان هر بیچارهای
چون ز پیش رشتهای در لعل چون آتش بتافت
موج زد دریای گوهر از میان خارهای
این دل صدپاره مر دربان جان را پاره داد
[...]
شد دلم صد پاره و چون لاله بر هر پارهای
سوختم داغی ز عشق آتشینرخسارهای
شد دلم خون تا شود فارغ ز سودای بتان
وه که دارد باز هرسو قصد او خونخوارهای
بهر درمان درد سر دادن طبیبان را چه سود
[...]
ای در آتش از هوایت نعل هر سیارهای
از بیابان تمنای تو خضر آوارهای
میتواند مهربان کرد آن دل بیرحم را
آن که سازد آب و آتش جمع در هر خارهای
بیقراری گر کند معذور باید داشتن
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.