حدیث عشق میسّر کجا شود به کتابت
که نام عشق بسوزد سر قلم ز مهابت
زهی سعادت آن کس که پای بند کسی شد
بریده از همه پیوند و خویش و اهل و قرابت
به شب رسید دگر بار روزم از غم هجران
بسان تیغ شود موی بر تنم ز صلابت
برآر کامم از آن لعل بی کرشمه و ابرو
که خود سؤال گدا را چه حاجت است کتابت
دهد فروغ جمال جهان فروز تو هر روز
جهان فروزی خود را به آفتاب نیابت
میان عاشق و معشوق شهوتی ست نظر را
کز آب دیده خونین کنند غسل جنابت
جلال اگرچه همیشه دعای وصل تو خواند
ولی چه سود که مقرون نمی شود به اجابت



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عاشقانه با این سخن آغاز میشود که عشق در نوشتن نمیگنجد و نام آن قلم را میسوزاند. شاعر دلبستگی به معشوق و بریدن از همهٔ پیوندها را سعادت میداند، از سختی هجران مینالد و از لب معشوق کام میخواهد. سپس زیبایی معشوق را برتر از خورشید میشمارد و شدت نگاه عاشقانه را با غسل اشک خونین نشان میدهد. در پایان «جلال» گلایه میکند که دعای وصالش هرگز پذیرفته نمیشود.
هوش مصنوعی: داستان عشق را چگونه میتوان با نوشتن بیان کرد؟ چون تا نام عشق نوشته شود، نوک قلم از هیبت و شکوه آن میسوزد.
هوش مصنوعی: خوشا به سعادت کسی که دلبستهٔ معشوقی شد و از همهٔ پیوندها و خویشان و خانواده و نزدیکان بُرید.
هوش مصنوعی: بار دیگر از غم جدایی روزم مانند شب تیره شد. موی بر تنم از سختی و هراس این رنج، مانند تیغ راست و سخت میشود.
هوش مصنوعی: آرزویم را از آن لب لعلگونه برآور، بیناز و بیاشاره و اخم ابرو؛ چون حاجت گدا آشکار است و نیازی نیست آن را در نامه بنویسد.
هوش مصنوعی: پرتو زیبایی جهانافروز تو هر روز به خورشید اجازه میدهد که به جانشینی تو جهان را روشن کند؛ یعنی خورشید تنها نایب توست.
هوش مصنوعی: نگاه میان عاشق و معشوق چنان پرشور و آمیخته به خواهش است که عاشقان گویی ناپاک میشوند و با اشک خونین چشم غسل جنابت میکنند.
هوش مصنوعی: جلال، شاعر، اگرچه همیشه برای رسیدن به وصال تو دعا میخواند، چه سود که دعایش پذیرفته نمیشود.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
مرا حدیث شکفتی است در کمال غرابت
که از گدای طریقت بشه رسید مهابت
بکوی عشق عجب میکنی زعجز سلاطین
گدای او بشه از عجز کرده شد زغرابت
نثار خاک در دوست میکند دو جهانرا
[...]
شوم فدای تن بیکفن به روی ترابت
به خواب جان برادر که گشته موسوم خوابت
پی وداع تو با اشک و آه آمده زینب
ز من بپرس که خواهر که برده است نقابت
اگر کفن ننهادم به پیکر تو و رفتم
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.