ای بت نامهربان این ستم از بهر چیست
بر دل بیچارهای کز دل و از جان بریست
غمزدهٔ سوگوار شب همه شب تا به روز
بر در تو سر زند هیچ نگویی که کیست
لعل لب جان فزات آب حیاتست و بس
زلف تو دام بلا حسن تو رشک پریست
در صفت حسن تو راست بگویم سخن
روی تو ماه تمام قد تو سرو سهیست
رفتی و من بی رخت چون بزنم دم، دمی
هیچ شنیدی کسی زنده که بی جان بزیست
هر که نه با عشق زیست گفت که من زندهام
وه که بر آن زندگی زار بباید گریست
هست سؤالی مرا از تو بت سنگدل
بر من مسکین جفا بی سبب از بهر چیست
هر که به اخلاص دل در قدمت جان نباخت
در دو جهان کس نگفت کان صفت زندگیست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این غزل عاشق از بیمهری و ستم بیدلیل معشوق شکایت میکند و از شبزندهداری خود بر در او سخن میگوید. سپس زیبایی معشوق را با لب چون آب حیات، زلف چون دام، روی چون ماه و قد چون سرو وصف میکند. در ادامه معشوق را جان خود میخواند و نتیجه میگیرد که زندگی بی عشق و بی جانبازی در راه معشوق زندگی حقیقی نیست.
هوش مصنوعی: ای معشوق بیمهر، این ستم را برای چه بر دل بیچارهای روا میداری که از دل و جان خود گذشته و بریده است؟
هوش مصنوعی: عاشق غمگین و سوگوار هر شب تا صبح بر در خانهٔ تو سر میکوبد و تو حتی نمیپرسی که او کیست.
هوش مصنوعی: لب سرخ و جانبخش تو بهراستی آب حیات است، زلفت دام گرفتاری است و زیباییات چنان است که پریان بر آن رشک میبرند.
هوش مصنوعی: اگر بخواهم زیبایی تو را راست وصف کنم، باید بگویم چهرهات چون ماه کامل و قامتت چون سرو بلند و راست است.
هوش مصنوعی: تو رفتی و من بی روی تو چگونه حتی لحظهای نفس بکشم؟ آیا شنیدهای که کسی بی جان زنده مانده باشد؟ یعنی معشوق جان عاشق است.
هوش مصنوعی: هر کس بی عشق زندگی کرد و ادعا کرد که زنده است، باید بر چنین زندگیای به تلخی گریست، زیرا زندگی بی عشق مرگ است.
هوش مصنوعی: ای معشوق سنگدل، از تو پرسشی دارم: چرا بی هیچ دلیلی بر من بیچاره ستم میکنی؟
هوش مصنوعی: هر کس با دلی خالص جانش را در راه تو فدا نکرد، هیچکس در دو جهان حال او را زندگی حقیقی ندانسته است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
سوخته ای بر درت شب همه شب می گریست
ای مه نامهربان هیچ نگفتی که کیست
شمع صفت تا مرا سوز تو در سینه است
مردنم افسردگی ست سوختنم زندگیست
پرده نی هر دمم حال دگرگون کند
[...]
ساقی وقت مناخیز که وقت دیست
خون بعروقم فسرد وقت کرامت کیست
موسم بهمن بکاخ فصل بهار میست
هر که نشد مست می مرده مطلق ویست
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.