|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
دلا خود را به مهرویی چه بندی
مرا حیران و سرگردان پسندی
چنین زار و نزارم در فراقش
بگو تا کی به عشقش کار بندی
یقین تو بار نابی از در دوست
که همچون آهوی سر در کمندی
صبا از ما بگو با آن ستمگر
نگویی در پی آزار چندی
چرا مهر از من مسکین بریدی
چرا شاخ امید از بیخ کندی
بگو من چند گریم در فراقت
به سان ابر تو چون گل بخندی
جهانا تا به کی چون مرغ زیرک
به دام زلف دلبر پای بندی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از عشق و فراق می‌گوید و احساسات رنج‌آور خود را به تصویر می‌کشد. او درگیر حیرت و سرگردانی است و از معشوق خود می‌خواهد تا به وضع او توجه کند. شاعر از درد فراق و تنهایی ناشی از آن شکایت می‌کند و از معشوق می‌پرسد که تا کی باید انتظار بکشد. او تأکید می‌کند که چگونه دلش به شدت به عشق معشوق وابسته است و از ستمگری او در حق خود گله‌مند است. در نهایت، شاعر حسرت و اندوه خود را در فراق معشوق به تصویر می‌کشد و آرزوی رهایی از این درد را دارد.
هوش مصنوعی: ای دل، چرا خود را به زیبایی آن محبوب گره می‌زنی؟ من را در حیرت و سردرگمی نگه می‌داری، آیا این حالت را دوست داری؟
هوش مصنوعی: در این شرایط اندوهناک و رنجور از دوری‌اش، از تو خواهش می‌کنم بگو تا چه زمانی باید به عشقش ادامه بدهم.
از آنجا که مانند آهوی سر در کمند هستی، یقین بدار که به درگاه دوست بار نمی‌یابی.
هوش مصنوعی: ای نسیم، از ما بگو، اما به آن ظالم نگو که در پی آزار چند نفر است.
هوش مصنوعی: چرا محبت را از من دور کردی؟ چرا امیدم را از ریشه قطع کردی؟
هوش مصنوعی: بگو من چند بار به خاطر دوری تو اشک می‌ریزم، مثل ابرهایی که باران می‌ریزند، تو هم مثل یک گل بخند.
هوش مصنوعی: دنیا تا کی باید مانند مرغی زیرک که در دام زلف محبوبش گرفتار شده، در این اسارت بماند؟
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
چنانت باد در دولت بلندی
که چون جمشید دیوان را ببندی
معانی را بدو ده سربلندی
سعادت را بدو کن نقش‌بندی
که تا عقل و خرد را کار بندی
که تا از عقل یابی بهره‌مندی
کریما تو گلی یا جمله قندی
که چون بینی مرا چون گل بخندی
عزیزا تو به بستان آن درختی
که چون دیدم تو را بیخم بکندی
چه کم گردد ز جاهت گر بپرسی
[...]
کنندش با هزاران ارجمندی
به عقد ان زمرد عقد بندی
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.