دوست چون خواهد که عاشق هر نفس زاری کند

خانمانش سوزد و میل دل آزاری کند

ساختن باید بسوز عشق آن یاری که او

کو بسوزد آشکارا در نهان یاری کند

کی توان برداشتن بار بلای عشق را

گر نه لطف او به پنهانی مددکاری کند

کاله پر عیب دل را کز همه وامانده بود

مشتری ماهرو هر دم خریداری کند

تو بزاری ساز و از آزار او رخ برمتاب

نیست عاشق هر که آزاری ز بیزاری کند

گر بدست دیگران بنیاد ما را بر کند

نی در آخر از طریق لطف غمخواری کند

گر کند ساقی مجلس نرگس خمار دوست

کیست کاندر دور او دعوی هشیاری کند

هر که روزی بسته بند غمش شد چون حسین

سال‌ها گر بگذرد باری گرفتاری کند