عجب که درد مرا هیچکس دوا سازد
مگر که چاره بیچارگان خدا سازد
دلم بدرد و بلا انس کرده است چنانک
ز عافیت بگریزد بابتلا سازد
بکیش عشق دلش زنده ابد باشد
که جان خود هدف ناوک بلا سازد
نظر بشاهی هر دو جهان نیندازد
کسی که بر در او خویشتن گدا سازد
دلیکه یافت خلاصی ز قید کبر و ریا
وطن بساخت اقلیم کبریا سازد
بحق سپار دل آهنین خود کانرا
بصیقل کرم آیینه بقا سازد
مراد خویش ز جانان کسی تواند یافت
که در طریق وفا جان خود فدا سازد
حسین را طرب و ساز و عیش در پیش است
نگار من چو به عشاق بینوا سازد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر میگوید درد عشقش را جز خدا کسی درمان نمیکند و دلش چنان با بلا خو گرفته که از آسایش میگریزد. سپس از آیین عشق میگوید: زندگی جاودان در پذیرفتن بلاست، گدای درگاه معشوق به پادشاهی دو جهان بیاعتناست و رهایی از کبر و ریا و فدا کردن جان راه رسیدن به مراد است. در پایان، حسین شادی خود را در گرو مهربانی معشوق با عاشقان بینوا میداند.
هوش مصنوعی: بعید است که کسی بتواند درد مرا درمان کند، مگر خداوند که چارهساز بیچارگان است.
هوش مصنوعی: دلم چنان با درد و بلا خو گرفته است که از آسودگی و سلامت میگریزد و با گرفتاری و رنج سازگار است.
هوش مصنوعی: در آیین عشق، کسی دلش تا ابد زنده میماند که جان خود را نشانهٔ تیر بلا کند.
هوش مصنوعی: کسی که خود را گدای درگاه معشوق کند، به پادشاهی هر دو جهان هم اعتنایی نمیکند.
هوش مصنوعی: دلی که از بند خودبینی و ریاکاری رها شد، سرزمین کبریایی و عظمت الهی را وطن و جایگاه خود میسازد.
هوش مصنوعی: دل سخت و آهنین خود را به خدا بسپار، زیرا او با صیقل لطف و کرمش آن را آینهای جاودانه و نمایانگر بقا میکند.
هوش مصنوعی: تنها کسی به مراد خود از معشوق میرسد که در راه وفاداری جانش را فدا کند.
هوش مصنوعی: حسین (شاعر) شادی و ساز و خوشی در پیش دارد، هنگامی که معشوق من با عاشقان بینوا مهربانی و سازگاری کند. «ساز» و «نوا» در اینجا ایهام موسیقایی هم دارند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
چه پادشاست که از خاک پادشا سازد
ز بهر یک دو گدا خویشتن گدا سازد
باقرضوا الله کدیه کند چو مسکینان
که تا تو را بدهد ملک و متکا سازد
به مرده برگذرد مرده را حیات دهد
[...]
چو شبنم آن که دل خویش با صفا سازد
ز گرد بالش خورشید متکا سازد
عبث به کینه ما گرم می شود دشمن
سموم را چمن خلق ما صبا سازد
ترا که باده لعلی است در قدح مپسند
[...]
غم توگونه ی گلنار را کهربا سازد
به عشق هر چه مس آرند کیمیا سازد
دوباره زندگی حشر مرگ موعودیست
ز خاک کوی تو ما را اگر جدا سازد
غرور ناز تو دارد ز لطف مأیوسم
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.