بیا دمی بنشین تا دلم بیاساید
که آن شمایل خوب انجمن بیاراید
بخند اگر چه ز خندیدنت همیدانم
که آفتاب به روزم ستاره بنماید
ز ناز چشم تو هشیار مست میگردد
چه حاجت است به ساقی که باده پیماید
مثال نقش تو میخواستم ز صورتگر
جواب داد که آن در قلم نمیآید
توان به نوک قلم صورتی نگاشت ولی
ملاحتش که نگارد چنان که میباید؟
خوش است ناز ز روی نکو ولی نه چنان
که التفات به صاحبدلان نفرماید
کز آفریدن شاهد غرض همین بوده است
که از مشاهده صاحبدلی بیاساید
رخی بدین صفت و طلعتی بدین خوبی
به اهل عشق غرامت بود که ننماید
همام را غرض از دوست ذوق روحانی ست
نظر به میل طبیعت مگر نیالاید



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق از معشوق میخواهد کنارش بنشیند و لبخند بزند و زیبایی او را چنان میستاید که نقاش از کشیدنش ناتوان است. سپس به معشوق یادآوری میکند که ناز نباید به بیاعتنایی به اهل دل برسد، چون زیبارو برای آسایش آنان آفریده شده است. در پایان همام میگوید نظربازی او تنها برای لذتی روحانی است و امیدوار است به هوس نفسانی آلوده نشود.
هوش مصنوعی: عاشق از معشوق میخواهد که لحظهای کنارش بنشیند تا دلش آرام بگیرد، زیرا چهرهٔ زیبای او مجلس را آراسته و رونقدار میکند.
هوش مصنوعی: از معشوق میخواهد که بخندد، هرچند میداند خندهٔ او چنان بیتابش میکند که روزش تیره میشود و در روز روشن ستاره میبیند. «ستاره در روز نمودن» کنایه از سختی و پریشانی بسیار است.
هوش مصنوعی: ناز چشم معشوق آدم هوشیار را مست میکند، پس دیگر نیازی به ساقی نیست که شراب بریزد.
هوش مصنوعی: از نقاش خواستم تصویری مانند چهرهٔ تو بکشد، اما او پاسخ داد که چنین زیباییای با قلم کشیدنی نیست.
هوش مصنوعی: با نوک قلم میتوان شکل ظاهری را کشید، اما چه کسی میتواند نمک و گیرایی چهرهٔ تو را چنان که باید نقش کند؟
هوش مصنوعی: ناز کردن از زیبارو پسندیده است، اما نه تا آنجا که به اهل دل هیچ توجهی نکند.
هوش مصنوعی: زیرا هدف از آفریدن زیبارو همین بوده است که اهل دل با دیدن او آرامش و آسایش بیابند.
هوش مصنوعی: چهرهای چنین زیبا و رخساری چنین نیکو اگر خود را به عاشقان نشان ندهد، در حق آنان ستم کرده و زیانی به آنان رسانده است.
هوش مصنوعی: همام از دوست تنها لذت روحانی میخواهد؛ امید است که نگاهش با میل و هوس نفسانی آلوده نشود.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
خوش آید او را چون من به ناخوشی باشم
مرا که خوشی او بود ناخوشی، شاید
مرا چو گریان بیند بخندد از شادی
مرا چو کاسته بیند کرشمه بفزاید
دلم ز اندوه بی حد همی نیاساید
تنم ز رنج فراوان همی بفرساید
بخار حسرت چون بر شود ز دل به سرم
ز دیدگانم باران غم فرود آید
ز بس غمان که بدیدم چنان شدم که مرا
[...]
زهی سزای محامد محمد بن خطیب
که خطبهها همی از نام تو بیاراید
چنان ثنای تو در طبعها سرشت که مرغ
ز شاخسار همی بیثبات نسراید
ز دور نه فلک و چار طبع و هفت اختر
[...]
بهار باز جهان را همی بیاراید
جمال چهرهٔ بستان همی بیفزاید
بسان جلوه گران گوش و گردن گیتی
بگونه گونه جواهر همی بیاراید
سحاب روی شکوفه همی بیفروزد
[...]
خدای کار چو بر بندهای فرو بندد
به هرچه دست زند رنج دل بیفزاید
وگر به طبع شود زود نزد همچو خودی
ز بهر چیزی خوار و نژند باز آید
چو اعتقاد کند کز کسش نباید چیز
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.