گنجور

شمارهٔ ۶۲

 
همام تبریزی
همام تبریزی » غزلیات
 

دوست آن دارد و آن است که جان می بخشد

مهربانی به دل اهل دلان می بخشد

عقل و جان هر که کند پیشکش دلبر خویش

گوهر و لعل به دریا و به کان می بخشد

صفت روی دلارام کنم کار دارد

آن ملاحت که حلاوت به زبان می بخشد

آتش عشق توام داد حیاتی به از انک

آب الوند به خاک همدان می بخشد

چشم و ابروی تو را کوکه به نخجیر مرو

صید خود روح بدان تیر و کمان می بخشد



با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف) | شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

برای معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است اینجا کلیک کنید.

حاشیه‌ها

تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

در فهرست‌گذاری نسخه‌های خطی اشعار گنجور مشارکت کنید