شب دوشینه خیالت به عیادت سحری
بر بالین من آمد که فلان هان خبری
از غم تیرهشب و محنت هجران چونی
وه که مردی ز غم عشق چو من عشوهگری
دادمی کام تو گر بیم رقیبم نبدی
که مبادا ز رقیبان به جهان در اثری
سوز و میساز که تا کام بیابی ز لبم
تا در آتش نشود عود نیابی شکری
مهر من ورز که در روی زمین نیست چو من
شکری جان شکری عشوهگری خوش پسری
کمر بندگیم گر ز میان بگشایی
در شب وصل ببندم ز دو زلفت کمری
نیم شب واله و سرمست درآیم ز درت
خواب مستی کنم اندر بر تو تا سحری
چون شنیدم سخنش گفتمش ای جان همام
این خیالیست که دارد به سوی من نظری
گفت خوش باش فلان گرچه خیال است، خوش است
وصل ما نیز خیالیست جهان ره گذری
ترسم آن لحظه که از خواب درآیی گویی
ای دریغا که ز گلزار نچیدیم بری



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق شرح میدهد که سحرگاه خیال معشوق به عیادتش آمد، از حال او در هجران پرسید و با ناز وعدهٔ وصال داد، اما ترس از رقیب را بهانه کرد و او را به صبر و سوختن فراخواند. عاشق درمییابد که این همه تنها خیال است، و خیال پاسخ میدهد که وصال و جهان نیز گذرا و خیالیاند. غزل با این هشدار پایان مییابد که چون از خواب برخیزی، افسوس میخوری که از گلزار عمر بهرهای نبردی.
هوش مصنوعی: دیشب هنگام سحر خیال تو برای عیادت به بالین من آمد و گفت: فلانی، هان، چه خبر؟
هوش مصنوعی: خیال معشوق میپرسد: از غم شب تاریک و رنج جدایی چگونهای؟ دریغ که از غم عشق دلبری عشوهگر چون من مُردی.
هوش مصنوعی: اگر از رقیب نمیترسیدم آرزویت را برمیآوردم؛ کاش از رقیبان در جهان هیچ نشانی نمانَد.
هوش مصنوعی: بسوز و تحمل کن تا از لب من به کام برسی؛ چنانکه تا عود در آتش نسوزد بوی خوش نمیدهد، تو نیز بیسوختن به شیرینی نمیرسی.
هوش مصنوعی: به من عشق بورز، زیرا در روی زمین کسی چون من نیست: شیرین، جانپرور، عشوهگر و زیبارو.
هوش مصنوعی: اگر کمر بندگی مرا از میان نگشایی و بندهام بمانی، در شب وصال از دو زلفم برایت کمربندی میبندم، یعنی در آغوشت میگیرم.
هوش مصنوعی: نیمهشب شیدا و سرمست از در تو درمیآیم و تا سحر مست در آغوش تو میخوابم.
هوش مصنوعی: چون سخنش را شنیدم گفتم: ای جان همام، این تنها خیالی است که به من نظر لطفی دارد.
هوش مصنوعی: خیال پاسخ داد: شاد باش فلانی؛ اگرچه خیال است، خوش است. وصال ما نیز خیالی بیش نیست و جهان گذرگاهی بیش نیست.
هوش مصنوعی: میترسم هنگامی که از خواب برخیزی بگویی: افسوس که از این گلزار هیچ میوهای نچیدیم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
دل من خواهی و اندوه دل من نبری
اینْت بیرحمی و بیمهری و بیدادگری
تو بر آنی که دل من ببری دل ندهی
من بدین پرده نیم، گر تو بدین پرده دری
غم تو چند خورم و انده تو چند برم
[...]
چون به هم کردی بسیار بنفشهٔ طبری
باز برگرد به بستان در چون کبک دری
تا کجا بیش بود نرگس خوشبوی طری
که به چشم تو چنان آید، چون درنگری
آلت کشتن داری صنما غمزه و کارد
زین دو ناکشته ز دستت نرهد جانوری
تو مرا جانی و چون با تو بوم جانوری
زنده گردم که ز دیدار تو یابم نظری
می بترسم که مرا روزی بکشی تو از آنک
[...]
گشت تابنده ز گردون معالی قَمَری
گشت تابنده ز دریای معانی گهری
سال تو فرخ و فرخنده شد از شادی آنک
ملکالعرش عطا داد ملک را پسری
ملک باغ است و در آن باغ ملک سنجر هست
[...]
برهٔ بریان هر جا که بود چاکر تست
طبق حلوا داماد و تو او را خسری
خوردنیهای جهان گر به شکم جمع شدند
همه گفتند که ای خواجه تو ما را پدری
ای همه نزهت و شادی و همه راحت و روح
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.