از هر چه هست و بود، می خوشگوار به
وز می، به پیش من، لب شیرین یار به
باشد لطیف سیب سپاهان، ولی ازو
دیدم به چشم خویش زنخدان یار به
بر به به حسن اگر زنخ او زنخ زند
چون سیب گردد از زنخش شرمسار، به
گفتم دلم دوا کن، بر آتشش نهاد
هیهات! کی شود دل سوزان ز نار به؟
هرگه که وصف گوهر دندان او کنم
باشد حدیثم از گهر شاهوار به
چشم ملک ندید و نبیند به عمر خویش
در بوستان حسن از آن گل عذار به
حیدر! دمی مرو به تماشای نوبهار
زآن رو که روی دلبرت از نوبهار، به!



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از زیباییهای معشوق و تأثیر آن بر زندگیاش سخن میگوید. او به شیرینی لب معشوق و لطافت چهرهاش اشاره میکند و حسرتخویی برای زیباییاش را ابراز مینماید. دل شاعر در آتش عشق میسوزد و او میخواهد درمانی برای این آتش پیدا کند، اما میداند که چنین چیزی ممکن نیست. همچنین، شاعر به وصف زیباییهای معشوق میپردازد و او را به گونهای توصیف میکند که گویا هیچ چشمی نتوانستهاست زیبایی او را ببیند. در پایان، شاعر از معشوق میخواهد زمان بهاری را بگذراند تا از زیباییاش بیشتر لذت ببرد.
هوش مصنوعی: از هر چیزی که وجود دارد، بدم نمیآید، فقط میخواهم شراب بخورم و پیش من، دوست عزیزم با لبهای شیرینش باشد.
هوش مصنوعی: لطافت سیب سپاهان ممکن است بسیار جذاب باشد، اما من با چشمان خودم زیبایی و جذابیت چانه ی یار را دیدهام.
هوش مصنوعی: اگر حسن با لبخندش به من نگاه کند، آن چنان زیبایی او را تحت تأثیر قرار میدهد که به اندازه یک سیب از شرم سرخ میشود.
هوش مصنوعی: گفتم که دلم را درمان کن، اما او گفت نه! چگونه میشود که دل سوزان به آتش جانش شفا یابد؟
هوش مصنوعی: هر بار که به توصیف زیبایی دندانهای او میپردازم، سخنم به حدی میرسد که گویی دارم از جواهرات گرانبها سخن میگویم.
هوش مصنوعی: چشم هیچ فرشتهای تا به حال و در تمام عمرش در باغ زیبایی این دختر، چهرهی او را ندیده و نخواهد دید.
هوش مصنوعی: ای حیدر! لحظهای به تماشای بهار نرو، زیرا که چهره محبوبات از زیبایی بهار هم دلرباتر است!
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
از وی همیشه قالب خون خوار خوار به
وانکو ز زخم هست در آزار زار به
روزی خوشست عیش در این روزگار به
وز هر چه اختیار کنی وصل یار به
چون مرغ زار زیر نوازد به مرغزار
ما را حریف مرغ و وطن مرغزار به
در لاله زار لاله چو رخسار یار شد
[...]
بی یار را، سبوی می اندر کنار به
بی غمگسار، شام وسحر میگسار به
چون بی خرابئی نتوان بود در جهان
باری خراب می، ز خرابخمار به
مستی بهار عمر بود دست از او مدار
[...]
امسال نوبهار ز پیرار و پار به
آری ز بهمن و دی خرم بهار به
در دیده ئی که یار درو نیست خار به
از هر چه آیدت بنظر روی یار به
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.