گنجور

غزل شمارهٔ ۱۱۷

 
هلالی جغتایی
هلالی جغتایی » غزلیات
 

گر برون می آید، آن بیرحم، زارم می کشد

ور نمی آید، بدرد انتظارم می کشد

گر، معاذ الله، نباشد دولت دیدار او

محنت هجران باندک روزگارم می کشد

ای که گویی: بر سر آن کوی خواهی کشته شد

راضیم، بالله، اگر دانم که یارم می کشد

هر گه امسالش عتاب آلوده می بینم بخود

یاد آن مسکین نوازیهای پارم می کشد

چون برون آید، کله کج کرده، دامن بر زده

دیدن جولان آن چابک سوارم می کشد

ساقیا، امشب که مستم لطف کن خونم بریز

ور نه، چون فردا شود، رنج خمارم می کشد

زیر بار غم، هلالی، کار من جان کندنست

وه! که آخر محنت این کار و بارم می کشد

با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

برای معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است اینجا کلیک کنید.

حاشیه‌ها

تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

کانال رسمی گنجور در تلگرام