گنجور

شمارهٔ ۸۲۵

 
حزین لاهیجی
حزین لاهیجی » غزلیات
 

لوح دل را اگر از نقش دوبی ساده کنی

خاطر از خانقه و میکده آزاده کنی

هر سر خار بیابان شجر طور بود

دیده گر آینه حسن خداداده کنی

در خرابات به یک ساغر می نستانند

تکیه تا چند به این خرقه و سجاده کنی؟

چون صراحی همه مقبول مغان می گردد

سجده ای چند که در پای خم باده کنی

ای که خنگ فلکت زیر رکاب شرف است

چه شود گر نظری جانب افتاده کنی؟

تو به این حوصله، با عشق ستیزی هیهات

دل مگر درخور خیل غمش آماده کنی

چه کم از قدر تو ای خسرو خوبان گردد

گر نگاهی به حزین دل و دین داده کنی؟



🖰 با دو بار کلیک روی واژه‌ها یا انتخاب متن و کلیک روی آنها می‌توانید آنها را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

🖐 شماره‌گذاری ابیات | وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف) | 🔍 شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

🎜 معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است ...

📷 پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی، 📖 راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور

حاشیه‌ها

تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 شما حاشیه بگذارید ...

پیشنهاد آهنگهای مرتبط از Spotify