عشق تو ملک خسروی، داغ تو چتر شاهیم
در صف سروران رسد، دعوی کج کلاهیم
کوثر تیغت ار کند، رحم به حال مجرمان
دوزخ جاودان شود، خجلت بیگناهیم
گرنه خوش است خاطرت، با غم سینه کوب من
گوش نمی دهی چرا هیچ به داد خواهیم؟
از نگهی که نرگست کرد به کار عاشقان
صافی لای باده شد، خرقهٔ خانقاهیم
عشق تو حرز جان بود، این همه امتحان چرا؟
گاه در آتش افکنی گاه به کام ماهیم
آه چه چاره کز دلم گرد الم نمی برد
شورش اشک نیم شب، ناله صبحگاهیم؟
گرچه شکارلاغرم لیک به یمن دل حزین
کشته تیغ ناز آن عربده جو سپاهیم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل عشق و داغ معشوق را مایهٔ پادشاهی و سربلندی خود میداند و آرزو دارد کشتهٔ تیغ او شود. او از بیاعتنایی معشوق به دادخواهیاش گله میکند و میگوید نگاه چشم مست یار زهد خانقاهیاش را بر باد داده است. سپس با یادکرد آتش ابراهیم و ماهی یونس، از آزمونهای پیاپی عشق مینالد و از اینکه اشک و آه، غم دلش را نمیزداید. در بیت پایانی با تخلص «حزین» خود را شکار ناچیزی میخواند که به برکت دل غمگینش کشتهٔ ناز معشوق شده است.
هوش مصنوعی: عشق تو برای من چون پادشاهی است و داغی که از تو بر دل دارم مانند چتر شاهی بر سرم است. از این رو حق دارم در میان سروران و بزرگان، به ناز و سرفرازی ادعای کجکلاهی کنم.
هوش مصنوعی: اگر شمشیر تو که چون آب کوثر زندگیبخش است، بر گناهکاران رحم کند و آنان را بکشد، شرمساری من از بیگناه ماندن و کشته نشدن به دست تو، برایم دوزخی همیشگی میشود. یعنی آرزو دارم من هم گناهکار و کشتهٔ تیغ تو باشم.
هوش مصنوعی: اگر از غم من که سینهام را میکوبد ناخشنود نیستی، پس چرا هیچ به فریاد و دادخواهی من گوش نمیدهی؟
هوش مصنوعی: با نگاهی که چشم مستت به عاشقان انداخت، خرقهٔ زهد و خانقاهی من به پالایهای برای صاف کردن دُرد شراب بدل شد. یعنی زهد و پارساییام از دست رفت و به میخواری گرفتار شدم.
هوش مصنوعی: عشق تو تعویذ و نگهبان جان من است؛ پس این همه آزمایش برای چیست؟ گاه مرا مانند ابراهیم در آتش میافکنی و گاه مانند یونس در دهان ماهی.
هوش مصنوعی: افسوس، چه چارهای کنم که نه اشک بیتاب نیمهشب و نه نالهٔ سحرگاهیام، گرد اندوه را از دلم نمیزداید؟
هوش مصنوعی: هرچند شکاری لاغر و ناچیزم، به برکت دل اندوهگینم، کشتهٔ شمشیر ناز آن معشوق جنگجو شدهام که سپاهی از ناز و غمزه دارد. «حزین» هم تخلص شاعر است و هم به معنای اندوهگین.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ملکت عشق ملک شد از کرم الهیم
پشت من و پلاس غم اینست قبای شاهیم
قاضی شهرم ار کشد، بهر وطن روا بود
خاصه که آب دیدگان داد به خون گواهیم
شد سیهم ز عشق رو، گریه در او از آن کنم
[...]
عشق به کشور وفا داد نوید شاهیم
نوبت شاهیم بود ناله صبحگاهیم
گر به فراغت از توام طعن گنه زند کسی
چهره به خون نگار بس حجت بی گناهیم
جز تو نخواهم از جهان آرزوی دگر ولی
[...]
حشمت جم رسد صبوح از کرم الاهیم
جام جهان نماست مهر از می صبحگاهیم
ایکه به می فتاده و غرقه نیم عجب مدان
جسم چو کاه برگ من بین و عذار کاهیم
شیخ ز عشق و باده ام طعنه زنان و طرفه آنک
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.