گنجور

شمارهٔ ۱۸۴

 
حزین لاهیجی
حزین لاهیجی » غزلیات
 

تیغت به سرم خمار نگذاشت

حسرت به دل فگار نگذاشت

ابر مژه در گهر نثاری

ما را ز تو شرمسار نگذاشت

شادیم که گریه های مستی

بر خاطر ما غبار نگذاشت

آن سبزهٔ خط و آن بناگوش

ناموس گل و بهار نگذاشت

داغ دل خسته را به مرهم

آن طرهٔ مشک بار نگذاشت

بر دوش و برم ردای تقوی

آن نرگس میگسار نگذاشت

بر لوح دلم ز غیر نقشی

یاد تو به یادگار نگذاشت

بیداد تغافلت مرا کشت

با خنجر غمزه، کار نگذاشت

جان نذر وصال کرده بودم

هجران ستیزه کار نگذاشت

سر بر قدمت نهاده بودم

افسوس که روزگار نگذاشت

یادت دل و دیدهٔ حزین را

شرمندهٔ انتظار نگذاشت



🖰 با دو بار کلیک روی واژه‌ها یا انتخاب متن و کلیک روی آنها می‌توانید آنها را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

🖐 شماره‌گذاری ابیات | وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف) | 🔍 شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

🎜 معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است ...

📷 پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی، 📖 راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور

حاشیه‌ها

تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 شما حاشیه بگذارید ...

گنجینهٔ گنجور