حیف ز حاجی نبی گوهر بحر وجود
کز ستم آسمان گشت نهان در زمین
در گران قیمتی بود و سپهر از جفا
در دل خاکش نهاد ساخت چو گنجش دفین
رفت ازین گلستان چون گل و احباب را
ماند ازو داغ و درد در دل و جان حزین
جانب خلد برین بار سفر بست و شد
در روضات جنان همنفس حور عین
چون ز غم آباد دهر، گشت ملول و به شوق
کرد از این خاکدان رو به مقام امین
خامهٔ هاتف نوشت از پی تاریخ او
منزل حاجی نبی باد بهشت برین



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به یادبود حاجی نبی میپردازد که به علت ظلم آسمان به دیار خاکی رفته است. او که گوهری گرانبها بود، در دل خاک پنهان شده و فقدانش درد و زخم عمیقی برای دوستان و آشنایان باقی گذاشته است. شاعر از سفر او به بهشت و همراهیاش با حورالعین سخن میگوید و به این نکته اشاره میکند که او این دنیا را ترک کرده تا به مقام امن و آسایش در جهان دیگر دست یابد. در پایان، شاعر از روی کرد قلم خود، تاریخ رحلت او را به ثبت میرساند.
هوش مصنوعی: حیف است که حاجی نبی، که مانند گوهری از دریا ارزشمند بود، به دلیل ظلم آسمان به زیر خاک پنهان شد و از دیدگان رفته است.
هوش مصنوعی: حاجی نبی مانند گوهر گرانبها بود که به واسطهٔ ظلمی که آسمان بر او روا داشت، در دل زمین پنهان شد و مانند گنجی به سختی یافتنی، به خاک سپرده شد.
هوش مصنوعی: او از این گلستان (زندگی) رفت مانند گلی که پژمرده میشود، و در دل و جان دوستانش از خود داغ و درد بهجا گذاشت.
هوش مصنوعی: او در حالتی که از این دنیای غمانگیز بهسوی بهشت و باغهای بهشت سفر کرده است، به جمع دوستان و معشوقههای بهشتی پیوسته و در کنار حورعین قرار گرفته است.
هوش مصنوعی: زمانی که از غم و اندوه این دنیا خسته و دلزده شد، به شوق و آرزو به سوی جایگاه امن و آرامش رفت.
هوش مصنوعی: هاتف اصفهانی، در این بیت، اشاره میکند که قلم او تاریخ فوت حاجی نبی را نوشت و دعا میکند که منزل او در بهشت باشد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
آمد بانگ خروس مؤذن میخوارگان
صبح نخستین نمود روی به نظارگان
که به کتف برفکند چادر بازارگان
روی به مشرق نهاد خسرو سیارگان
باده فراز آورید چارهٔ بیچارگان
[...]
عالم جان خاص توست نوبه فرو کوب هین
گوهر دل خاک توست رد مکن ای نازنین
منتظران تواند مانده ترنجی به کف
رخش برون تاز هان، پرده برانداز، هین
کیست ز مردان که نیست تیغ تو را هم نیام؟
[...]
مرد که فردوس دید، کی نگرد خاکدان
و آنک بدریا رسید ، کی طلبد پارگین
مهره نگر، گو مباش افعیِ مردمگزای
نافه طلب، گومباش آهویِ صحرانشین
دوش مرا گفت عقل از سر رای زرین
کای پسر احباب را بر دو جهان بر گزین
جز دم ایشان مزن جز درِ ایشان مرو
جز دل ایشان مجوی جز رخِ ایشان مبین
بس ز وجود و عدم تا به کی از کیف و کم
[...]
ای مه رخسار تو مطلع صبح یقین
غاشیه کبریات شهپر روح الامین
آینه دار رخت عارض ماه تمام
تکیه گه منبرت پایه چرخ برین
سایه قد تو دید در چمن دلبری
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.