گواهی دهد چهرهٔ زرد من
که دردی بود بی‌دوا درد من
شدم خاک اگر از جفایش مباد
نشیند به دامان او گرد من
به گلزار من ای صبا چون رسی
بگو با گل ناز پرورد من
که گر یک نظر روی من بنگری
ترحم کنی بر رخ زرد من
وگر یک نفس آه من بشنوی
جگر سوزدت از دم سرد من
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
گواهی دهد چهرهٔ زرد من
که دردی بود بی‌دوا درد من
شدم خاک اگر از جفایش مباد
نشیند به دامان او گرد من
به گلزار من ای صبا چون رسی
بگو با گل ناز پرورد من
که گر یک نظر روی من بنگری
ترحم کنی بر رخ زرد من
وگر یک نفس آه من بشنوی
جگر سوزدت از دم سرد من
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از درد و رنجی بی‌پایان سخن می‌گوید که بر دل و چهره‌اش نشسته است. او از معشوقش می‌خواهد تا به حال زار و چهره زرد او توجه کند و بداند که این درد ناشی از جدایی و بی‌مهری است. شاعر به باد صبا سفارش می‌کند که پیامی به گل نازنینش برساند و از عشق و دلتنگی‌اش بگوید. او امیدوار است که با یک نظر، طرف مقابلش بر او رحم کرده و به حال نزارش عطف توجه کند. به‌طور کلی، حسرت و آینده‌ای پر از غم و تباهی در این شعر مشهود است.
هوش مصنوعی: چهرهٔ زرد من نشانه‌ای است که نشان می‌دهد دردی دارم که درمانی ندارد.
هوش مصنوعی: اگر به خاطر بی‌وفایی و جفای او از پا دربیفتم و خاک شومتر شوم، به هیچ وجه اجازه نمی‌دهم که گرد و غبار ناراحتی‌های من بر دامان او بنشیند.
هوش مصنوعی: ای نسیم خوش، وقتی به باغ من رسیدی، به گل زیبا و نازک که بزرگ شده در دلم است، بگو که من چقدر او را دوست دارم.
هوش مصنوعی: اگر یکبار به چهره‌ام نگاه کنی، بر حالت بیمار و زردرنگ من رحمت می‌آوری.
هوش مصنوعی: اگر یک بار صدای آه من را بشنوی، درد و رنجی که از سینهٔ سرد و بی‌حرارت من برمی‌خیزد، تو را به شدت می‌آزارد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ببخشای بر پیری و درد من
برین پشت کوژ و رخ زرد من
گواهی امین است بر درد من
سرشک روان بر رخ زرد من
ببخشای بر ناله عندلیب
الا ای گل نازپرورد من
که گر هم بدین نوع باشد فراق
[...]
چه بارست بر جانِ پر درد من
که خون شد دلِ ناز پروردِ من
گواه جبین است بر درد من
سرشک روان بر رخ زرد من
ببخشای بر ناله عندلیب
الا، ای گل نازپرورد من
که گر هم بدین نوع باشد فراق
[...]
شناسد زمانه همه درد من
خداگیر گردد هم‌آورد من
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.